ชั่วขณะนั้น หลินหมิงก็เริ่มครุ่นคิดในใจ
คงไม่ใช่ว่า...
ซุนไห่เซิงจะคิดอะไรกับหลี่อวี่ฉิงหรอกนะ?
แต่ความคิดนี้ก็อยู่ในหัวเพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่หลินหมิงจะปัดมันทิ้งไป
สองคนนี้เจอกันปุ๊บก็ถูกใจกันปั๊บ เรื่องรักแรกพบแบบนี้มันจะมีเรื่องบังเอิญซ้ำซากขนาดนั้นเชียวหรือ?
คิดได้ดังนั้น หลินหมิงก็ส่ายหัวยิ้มแห้ง ๆ
แต่ไม่นาน หลินหมิงก็นึกอะไรขึ้นได้ "จริงสิ ไห่เซิง"
ได้ยินคำนี้ ซุนไห่เซิงก็หันมามองหลินหมิงที่นั่งขับรถอยู่ด้านหน้าด้วยความสงสัย "ว่าไง? มีอะไรจะให้ทำเหรอ?"
หลินหมิงยิ้ม "เปล่าหรอก"
"เดี๋ยวกินข้าวเสร็จพวกเราสองคนก็ต้องไปที่ออฟฟิศขายโครงการน่ะ"
"ส่วนอวี่ฉิง ถ้าเธออยากไปกับเราก็ไปด้วยกันได้ ถ้าไม่อยากไป จะไปทำอย่างอื่นเองก็ได้เหมือนกัน"
"แล้วก็อีกอย่าง ช่วงบ่ายอวี่ฉิงก็ว่างแล้ว เธอไปขอเอกสารที่เกี่ยวข้องจากไห่เซิงก่อนก็ได้ แล้วก็มาจัดทำโครงสร้างองค์กรของจัตุรัสอี้หมิงของเรา จากนั้นก็ไปทำเรื่องจ่ายประกันสังคมให้เรียบร้อย"
หลี่อวี่ฉิงพยักหน้า "ได้ค่ะ"
"หนูไม่ไปออฟฟิศขายโครงการหรอกค่ะ เดิมทีก็กะว่าหลังกินข้าวเที่ยงเสร็จจะเริ่มจัดการเรื่องพวกนี้แล้ว"
"เพราะตอนนี้จัตุรัสอี้หมิงก็เหมือนเริ่มจากศูนย์ หนูเลยอยากทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด เตรียมทุกอย่างให้พร้อม"
หลินหมิงรู้สึกซาบซึ้งในใจ