"ให้ตายสิ..."
แต่ในตอนนี้ หลี่อวี่ฉิงกระตุกมุมปากไปมา เธอมองหลินหมิง แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม "เหล่าหลิน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าจะบรรยายนายยังไงดี หัวหน้าบริษัทแบบนายเนี่ย เป็นอะไรที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจริง ๆ แน่นอน ฉันก็เข้าใจนะว่าทั้งหมดนี้มันตั้งอยู่บนพื้นฐานที่นายมีทุนมหาศาล"
"แต่ถึงอย่างนั้น นายก็ยังเป็นหนึ่งเดียวในหมู่เจ้าของกิจการรวย ๆ ทั้งหลาย"
หลินหมิงส่ายหน้าพร้อมยิ้มแห้ง "เลิกมาประจบสอพลอได้แล้ว ฉันไม่กินเส้นนี้นะ"
"แน่นอน จัตุรัสอี้หมิงก็เป็นแค่โปรเจกต์พาณิชย์ที่ฉันลองทำเป็นอันดับแรกในอำเภอจิ้นซิ่วนี่แหละ"
"ถ้าผลตอบรับจากจัตุรัสอี้หมิงค่อนข้างดี งั้นต่อไปในโปรเจกต์พาณิชย์อื่น ๆ เราก็ทำตามแบบได้ แต่ถ้าผลตอบรับจากจัตุรัสอี้หมิงไม่ดีนัก เราก็ต้องคอยปรับปรุงไปเรื่อย ๆ"
"เพราะงั้น ต่อไปอวี่ฉิง เธอก็ตามไห่เซิงไปคัดเลือกพ่อค้าแม่ค้าพวกนั้นแล้วก็เชิญเข้ามาเปิดร้านเลย"
"ส่วนเรื่องงบประมาณ ฉันก็บอกไห่เซิงไปแล้วว่าไม่มีงบ ขอแค่เป็นร้านที่สร้างประโยชน์ให้ชาวอำเภอจิ้นซิ่วได้ หรือยกระดับความสุขของชาวอำเภอจิ้นซิ่วขึ้นได้ ก็เชิญมาร่วมงานกับเรา เข้ามาเปิดร้านในจัตุรัสอี้หมิงได้หมด"
"และพอเรื่องการเชิญร้านค้าเข้ามาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็จะเข้าสู่ด้านที่เธอถนัดแล้วล่ะ"
หลี่อวี่ฉิงฟังจบก็รีบผงกหัวอย่างตื่นเต้นทันที "เหล่าหลินว่ามาเลย ต้องให้ฉันทำอะไร?"