“หืม? เชิญผู้เล่น? นี่คงเป็นของขวัญที่เหยียนจื้ออี้พูดถึงสินะ”
เซี่ยฝานตาเป็นประกาย นึกถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้
จากนั้น...
เขาก็เลือกโดยไม่ลังเล
“สุ่มทันที”
เล่นเกมทั้งที ถ้าไม่ลองเสี่ยงดวงเพื่อพรสวรรค์ระดับท็อป แล้วจะต่างอะไรกับคนที่นอนรอความตาย
ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์เดิมของเขาก็ห่วยแตกอยู่แล้ว คงไม่มีทางแย่ไปกว่านี้หรอกมั้ง
ทันใดนั้น ท่ามกลางฉากหลังภูเขาเซียนที่ปกคลุมด้วยหมอกตรงหน้าเขา ก็พลันมีแสงสีรุ้งปรากฏขึ้นสายหนึ่ง แสงเจิดจ้าสาดประกายเปลี่ยนสี ก่อนพรสวรรค์ที่เขียนด้วยตัวอักษรหลากสีจะปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์ (เฉพาะตัว): เจ้าเป็นผู้ที่วิถีแห่งสวรรค์คุ้มครอง ได้รับความเมตตาจากสวรรค์】
【ผลลัพธ์ 1 การชี้แนะจากวิถีแห่งสวรรค์: เจ้าจะสัมผัสได้อย่างเลือนรางถึงข้อมูลที่อาจทำให้ชะตาชีวิตของตนเปลี่ยนแปลง รวมถึงโอกาสวาสนาและเหตุการณ์ภารกิจรอบตัว อีกทั้งยังสามารถใช้บารมีและอายุขัยเพื่อหยั่งรู้กลไกแห่งฟ้า รับข้อมูลที่ต้องการได้】
【ผลลัพธ์ 2 รูปโฉมแห่งสวรรค์: รากฐานกาย ช่องวิญญาณ ความเข้าใจ และอายุขัยของเจ้าล้วนอยู่ในระดับสูงสุดของคนทั่วไป (ค่าสูงสุดเริ่มต้นในกรณีที่ไม่มีพรสวรรค์พิเศษ) และเมื่อเรียนรู้วิชา จะเพิ่มโอกาสเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งอย่างมาก (สภาวะรู้แจ้งช่วยเพิ่มความชำนาญในวิชาได้มหาศาล)】
【ผลลัพธ์ 3 ชะตาไร้ร่องรอย: การหยั่งรู้ชะตาของเจ้าทุกรูปแบบจะไม่อาจได้ผลลัพธ์ที่แม่นยำ】
เมื่อมองเอฟเฟกต์ตัวอักษรหลากสีและคำอธิบายยาวเหยียดทั้งสามข้อ
คลังภาษาที่แร้นแค้นในสมองของเซี่ยฝานก็ประมวลผลออกมาเป็นคำตอบที่เรียบง่าย ตรงไปตรงมา และไม่อ้อมค้อมที่สุด
“เชี่ย โคตรเจ๋ง”
“เมื่อกี้ฉันพูดเสียงดังไปหน่อย เกมนี้ดูน่าสนุกชะมัด”
“อืม...ยังยุติธรรมด้วย”
เขากดตกลงอีกครั้ง
ประตูแสงบานหนึ่งค่อย ๆ เปิดออกตรงหน้าเซี่ยฝาน
ต่อจากนั้น ภาพแสงเงาก็หมุนเปลี่ยนจนชวนเวียนหัว
เมื่อเซี่ยฝานได้สติกลับมา โลกตรงหน้าก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
ทิวทัศน์รอบกายเปลี่ยนไปแล้ว
ท้องฟ้าสีครามกระจ่างใส ลำธารสายเล็กคดเคี้ยวไหลเอื่อย ร้านสุรา ร้านยา และแผงขายของกินริมถนนเรียงรายเป็นแถว ลมเย็นพัดผ่านปลายผมอย่างแผ่วเบา
ชั่วพริบตา เซี่ยฝานรู้สึกว่าประสาทสัมผัสทั้งการมองเห็น การได้ยิน การดมกลิ่น และการสัมผัสของตนถูกเปิดใช้งานทั้งหมด
“แสงนี่ น้ำนี่ กลิ่นนี่...”
เซี่ยฝานอดก้มลงหมอบกับพื้นไม่ได้
“ความรู้สึกนี่...”
จากนั้นเขาก็เลียปลายนิ้วเบา ๆ
“ถุย ๆ แล้วยังรสชาตินี่อีก...”
“สมจริงเกินไปแล้ว สมจริงจนแทบไม่เหมือนเกมเลย”
“เหยียนจื้ออี้ นายเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ”
เซี่ยฝานกระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้นอยู่กับที่พักใหญ่
พอได้สติกลับมา เขาก็พลันสังเกตเห็นว่ามีคนมากมายอยู่แถวนั้นคอยเหลือบมองเขาเป็นระยะ ทั้งยังชี้ไม้ชี้มือซุบซิบกัน
เมื่อเห็นเซี่ยฝานหันมามอง พวกเขาก็รีบเบือนสายตาหนี แล้วจูงลูกหรือเพื่อนของตนถอยห่างออกไป
อย่างไรก็ตาม เซี่ยฝานยังพอได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของพวกเขาที่ลอยมาตามลม
“แม่ครับ พี่ชายคนนั้นเป็นอะไรไปเหรอ?”
“เขาป่วยทางจิตน่ะลูก เราอยู่ห่าง ๆ เขาหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวเกิดอาการขึ้นมาแล้วอาจจะอาละวาดทำร้ายคนก็ได้”
“เฮ้อ น่าเสียดายจัง พี่ชายคนนั้นหน้าตาดีแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่าจะป่วย”
‘เอ็นพีซีในเกมนี้ฉลาดใช้ได้เลย แถมยังอินขนาดนี้ จนฉันเริ่มอายขึ้นมานิด ๆ แล้ว’
เซี่ยฝานกระแอมเบา ๆ พลางปัดฝุ่นบนตัวกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน
เขารีบก้าวฉับ ๆ ออกไปจากจุดเดิม
เดินไปได้ไม่นาน เซี่ยฝานก็พลันนึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมา
‘เดี๋ยวนะ แล้วคู่มือผู้เล่นใหม่ล่ะ? ภารกิจหลักล่ะ? ของขวัญล็อกอินล่ะ?’
สมัยนี้เกมอาร์พีจีไหน ๆ ก็ต้องมีของสามอย่างนี้ทั้งนั้น
แต่เกมนี้กลับไม่มีเลย
“ถึงจะยังอยู่ในช่วงทดสอบ แต่ไม่มีแม้แต่คำแนะนำสักนิด แบบนี้ไม่เกินไปหน่อยเหรอ”
“แล้วจะเล่นยังไง?”
เซี่ยฝานลองเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง
ยังดีที่คราวนี้ไม่มีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้น
ฟังก์ชันยังอยู่ครบ
เพียงแต่หน้าต่างระบบดูเหมือนจะใช้ตรวจสอบค่าสถานะตัวละครได้อย่างเดียว แม้แต่ช่องเก็บของก็ยังไม่มี
ชื่อ: เซี่ยฝาน
อายุขัย: 16/90 (ไม่มีพรสวรรค์พิเศษ อายุขัยสูงสุดโดยกำเนิดคือ 90)
พรสวรรค์: 【ผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์】
พรประทาน: ไม่มี
ฉายา: ไม่มี
ขอบเขต: ไม่มี
บารมี: 0
ค่าประสบการณ์: 0
รากฐานกาย: 5 (ส่งผลต่อความเร็วในการฝึกวิชาหลอมกายและคุณสมบัติที่กำหนดในการเรียนวิชาหลอมกาย)
ช่องวิญญาณ: 5 (ส่งผลต่อความเร็วในการดูดซับพลังเวท และเป็นคุณสมบัติที่กำหนดในการเรียนวิชาบำเพ็ญบางส่วน)
ความเข้าใจ: 5 (ส่งผลต่อความเร็วในการฝึกวิชา คาถา และอิทธิฤทธิ์ รวมถึงเป็นคุณสมบัติที่กำหนดในการฝึกวิชา เคล็ดวิชา คาถา และอิทธิฤทธิ์บางส่วน)
(หมายเหตุ: หากไม่มีพรสวรรค์พิเศษ ค่าสูงสุดโดยกำเนิดของรากฐานกาย ช่องวิญญาณ และความเข้าใจคือ 5)
พละกำลัง: 0.5 (ค่านี้แทนความแข็งแกร่งของร่างกาย ขีดจำกัดของคนทั่วไปคือ 0.5 สามารถเพิ่มได้ด้วยการฝึกวิชาหลอมกายหรือใช้สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน)
พลังเวท: 0 (ค่านี้แทนปริมาณพลังเวทสะสม สามารถเพิ่มได้ด้วยการฝึกวิชารวบรวมปราณหรือใช้สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน)
พลังจิต: 0.5 (ค่านี้แทนความแข็งแกร่งของพลังจิต ขีดจำกัดของคนทั่วไปคือ 0.5 สามารถเพิ่มได้ด้วยการฝึกวิชาขัดเกลาจิตหรือใช้สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน)
เมื่อเห็นหน้าต่างค่าสถานะที่ค่าเริ่มต้นเต็มทุกช่อง เซี่ยฝานก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
อุ่นใจขึ้นเยอะ
แต่เกมนี้ไม่มีแม้แต่ฟังก์ชันตั้งชื่อ
ระบบใช้ชื่อจริงของเขาโดยตรง
ในตอนนั้นเอง เซี่ยฝานก็พลันรู้สึกบางอย่างขึ้นมา
เหนือหน้าต่างค่าสถานะ มีข้อความแจ้งเตือนสีทองปรากฏขึ้นบรรทัดหนึ่ง
【เจ้าสัมผัสได้เลือนรางว่า มีโอกาสวาสนาบางอย่างกำลังเรียกหาเจ้าอยู่ใกล้ ๆ ต้องการใช้ความสามารถพรสวรรค์ “ผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์·การชี้แนะจากวิถีแห่งสวรรค์” เพื่อตรวจสอบหรือไม่】
เซี่ยฝานตาเป็นประกาย แล้วเลือกโดยไม่ลังเล
“ใช้เลย”
จากนั้น คำชี้แนะสามข้อก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเซี่ยฝาน
【1. มรดกโบราณ (ลึกลับ): ใต้สะพานหินโค้งทางตะวันตกของเมืองชิงซี ด้านหลังอิฐสีเขียวก้อนหนึ่งซ่อนวิชาที่สืบทอดมาจากยุคโบราณ ตำแหน่งที่แน่นอนคือ...】
【2. ของขวัญจากเซียนจวิน (ปฐพี): เชิงเขาต้าหลีทางใต้ของเมืองชิงซีมีศาลาร้างแห่งหนึ่งที่ถูกทิ้งไว้นานแล้ว ภายในประดิษฐานรูปเคารพของเซียนจวินไท่อินจากยุคบรรพกาล
แต่ไม่มีใครรู้ว่า ภายในรูปเคารพยังคงหลงเหลือสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งที่เซียนจวินไท่อินทิ้งไว้ นั่นคือเมล็ดมรรคาจันทราทมิฬ
เงื่อนไขการได้รับโอกาสวาสนา: ยามจื่อวันที่ 15 ของทุกเดือน เมื่อจันทร์เต็มดวงลอยสูง ช่องโหว่บนหลังคาศาลาร้างจะปล่อยแสงจันทร์สายหนึ่งลงมากระทบกลางฝ่ามือขวาของรูปเคารพ ในเวลานั้นเอง เมล็ดมรรคาจันทราทมิฬที่ซ่อนอยู่กลางฝ่ามือของรูปเคารพจึงจะปรากฏ】
【3. ฉางเฟิงตามหาสมุนไพร (เหลือง): เว่ยฉางเฟิง แขกกิตติมศักดิ์แห่งตระกูลหลี่ ต้องการไปเมืองชิงซีเพื่อหาหญ้าวิญญาณจันทร์มาปรุงยา เว่ยฉางเฟิงได้รับความโปรดปรานจากวิถีสวรรค์ แต่ยังคงยึดมั่นในปณิธานเดิม เป็นคนจิตใจดี หากหาหญ้าวิญญาณจันทร์มามอบให้เขาได้ ก็อาจได้รับมิตรไมตรีกลับมา
ผลตอบแทนที่แน่นอนขึ้นอยู่กับบทสนทนาของผู้เล่น
เว่ยฉางเฟิงจะปรากฏตัวที่ตลาดเมืองชิงซีวันนี้ช่วงยามเว่ยต้นยาม และจะพักอยู่ในเมืองชิงซีต่อไปอีกหลายวัน โดยจะมาปรากฏตัวที่ตลาดเมืองชิงซีในเวลาเดียวกัน】
เซี่ยฝานอ่านคำชี้แนะทั้งสามข้ออย่างละเอียดจนจบ
จากนั้นก็รีบเหลือบดูเวลา
มุมซ้ายบนของหน้าต่างค่าสถานะแสดงว่า: วันที่ 15 เดือน 7 ยามอู่กลางยาม
วันนี้เป็นวันที่กล่าวถึงในคำชี้แนะข้อแรกและของขวัญจากเซียนจวิน
อีกทั้งยามจื่อสามเค่อยังไม่พ้นเที่ยงคืน จึงยังไม่นับว่าเป็นวันถัดไป กล่าวคือคืนนี้เขายังมีโอกาสได้รับโอกาสวาสนาที่ระบุไว้ในข้อมูลข้อที่สอง
รอบนี้เขานี่มันผู้ถูกสวรรค์เลือกชัด ๆ
แต่ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะถึงยามจื่อ เซี่ยฝานจึงตั้งใจไปดูใต้สะพานหินโค้งทางตะวันตกของเมืองชิงซีก่อน ว่าจะหามรดกโบราณที่ว่าเจอหรือไม่
ส่วนคำชี้แนะข้อที่สาม พูดตามตรง ข้อมูลที่เปิดเผยออกมามีไม่น้อยเลย
แต่ดูจากระดับของคำชี้แนะ—ระดับเหลือง ก็รู้ได้ว่ามูลค่าสู้สองข้อแรกไม่ได้ ที่สำคัญกว่านั้น เซี่ยฝานยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหญ้าวิญญาณจันทร์ที่ว่าหาได้จากที่ไหน
ดังนั้นคงต้องพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
“อีกอย่าง แขกกิตติมศักดิ์ตระกูลหลี่อย่างเว่ยฉางเฟิงก็ไม่ได้โผล่มาแค่วันเดียว ถ้าหาหญ้าวิญญาณจันทร์นั่นเจอทีหลัง ค่อยกลับมาทำภารกิจนี้ก็ยังไม่สาย”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เซี่ยฝานก็พิจารณาทิศทาง
แล้วก็พบด้วยความยินดีว่า มีเสาแสงสีทองสามสายปรากฏขึ้นในสายตา ใช้ชี้ตำแหน่งของโอกาสวาสนา
เซี่ยฝานก้าวเท้าออกเดินทันที มุ่งหน้าไปยังเสาแสงที่มีป้ายมรดกโบราณกำกับไว้