นอกหน้าต่าง ราตรีมืดมิด ฝนเทกระหน่ำราวกับฟ้ารั่ว
ภายในห้องเช่าเล็ก ๆ เซี่ยฝานที่วุ่นวายมาตลอดทั้งวันนอนแผ่อยู่บนเตียง ก่อนจะถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
อากาศที่หางเฉิงเปลี่ยนแปลงได้ฉับพลันนัก ตอนออกไปหางานกลางวัน ฟ้ายังปลอดโปร่งอยู่เลย แต่พอสัมภาษณ์งานเสร็จและกำลังจะกลับบ้าน จู่ ๆ ฝนก็เทลงมา ทำเอาเซี่ยฝานเปียกโชกเหมือนลูกหมาตกน้ำ
พอนึกถึงการสัมภาษณ์งานตอนกลางวัน สีหน้าของเซี่ยฝานก็มืดครึ้มลง
แต่เซี่ยฝานเข้าใจดีว่าการกลุ้มใจก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้
เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจหาเกมเล่นฆ่าเวลา
น่าเสียดายที่ไถดูอยู่นาน ก็ยังไม่เจอเกมใหม่ที่ทำให้รู้สึกตื่นตาตื่นใจสักเกม
ขณะที่เซี่ยฝานกำลังบ่นว่าเกมสมัยนี้ซ้ำซากเหมือนกันไปหมด ขาดความแปลกใหม่ที่ทำให้คนตื่นตาตื่นใจ และกำลังจะเลิกหาเกม หันไปดูละครสั้นแทน
ข้อความหนึ่งจากเพื่อนสนิทอย่างเหยียนจื้ออี้ก็ดึงความสนใจของเขาไป
【เหยียนจื้ออี้: พี่ชาย ฉันเพิ่งเจอเกมสุดเจ๋งเกมหนึ่ง ชื่อว่า【เส้นทางเซียน】 ได้ยินมาว่าใช้เทคโนโลยีภาพโฮโลแกรม แค่สวมหมวกก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในโลกนั้นจริง ๆ เหมือนในนิยายเลย
ตอนนี้เกมยังอยู่ในช่วงทดสอบภายใน ฉันอุตส่าห์ลำบากอยู่พักใหญ่กว่าจะได้โควตา แถมจัดให้แกด้วยหนึ่งโควตา
ส่งหมวกไปให้แล้วนะ อย่าลืมเช็กของด้วย
อ้อ ฉันเตรียมของขวัญลึกลับไว้ให้แกด้วย
ไม่ต้องขอบคุณหรอก เราพี่น้องกันอยู่แล้ว ขอให้เล่นสนุกนะ】
เหยียนจื้ออี้เป็นเพื่อนเล่นเกมที่เซี่ยฝานรู้จักสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
เป็นลูกคนรวย
ไม่ว่าจะเล่นเกมอะไร เขาก็เติมเงินจนทะลุเพดานเป็นประจำ
ถ้าจะบอกว่าเขามีช่องทางรับรู้ข่าวที่เซี่ยฝานไม่รู้จัก เซี่ยฝานก็เชื่อสนิทใจ
แต่...
เกมโฮโลแกรมดูล้ำยุคเกินไปหน่อย
ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะเกมเมอร์ที่คลุกคลีอยู่ในวงการเกมมานาน กลับไม่เคยได้ยินข่าวคราวทำนองนี้เลยสักนิด เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
ในยุคนี้ แค่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีสักนิด ผู้ผลิตก็แทบอยากเอาออกมาโฆษณาเสียจนเกินจริงแล้ว จะปล่อยให้เงียบเชียบมาจนถึงช่วงทดสอบเกมได้อย่างไร
เซี่ยฝานขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วลองส่งข้อความถามไป
【เซี่ยฝาน: พี่ชาย บัญชีแกโดนแฮ็กหรือเปล่า】
อีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับเลย
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก...”
จังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“ใครน่ะ?”
23:14
เซี่ยฝานเหลือบดูเวลาแล้วพึมพำอย่างไม่พอใจ
“พัสดุครับ” เสียงจากนอกประตูดังขึ้น
“พัสดุเหรอ? คนปกติที่ไหนเขามาส่งพัสดุดึกดื่นขนาดนี้กัน”
เซี่ยฝานเดินไปที่ประตูอย่างกังขา เปิดแง้มออกเล็กน้อยแล้วมองออกไป
ทางเดินว่างเปล่า มีเพียงกล่องทรงสี่เหลี่ยมใบหนึ่งวางอยู่หน้าประตูห้องเขา
เซี่ยฝานออกไปยกกล่องเข้ามาในห้อง
มองกล่องที่ใหญ่กว่าหัวตัวเองอยู่สองเท่า
หัวใจของเซี่ยฝานพลันไหววูบ นี่คงเป็นหมวกเกมโฮโลแกรมที่เหยียนจื้ออี้พูดถึงสินะ
เทคโนโลยีสมัยนี้พัฒนาไปถึงขั้นนี้แล้วจริง ๆ เหรอ
พอคิดถึงตรงนี้ เซี่ยฝานก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เขารีบเปิดกล่องทันที
เป็นอย่างที่คิด ภายในกล่องมีหมวกเกมที่ดูเปี่ยมด้วยเทคโนโลยีวางอยู่
นอกจากนี้ยังมีคู่มือใช้งานที่เรียบง่ายสุดขีดอยู่หนึ่งแผ่น
สวมแล้วใช้ได้ทันที
“หมวกนี่มีฟังก์ชันเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตในตัวด้วยแฮะ”
เซี่ยฝานอดชมไม่ได้
จากนั้นก็ขึ้นเตียง จัดท่าให้เรียบร้อย แล้วสวมหมวกลงไป
ในความมืด ตัวอักษรสีแดงเลือดค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัด
【ยินดีต้อนรับสู่เส้นทางเซียน】
【ที่นี่ คุณจะเป็นเซียนผู้ท่องไปทั่วหล้า หรือเป็นราชาผู้กุมอำนาจเหนือใต้ก็ได้ จะใช้ชีวิตอิสระในโลกมนุษย์ หรือเอนกายเมามายในโลกธุลี ล้วนอยู่ที่ความคิดเพียงชั่วขณะของคุณ】
【วาสนาและอันตรายเกิดมาคู่กัน ทั้งสองคือรากฐานบนเส้นทางของคุณ】
【บททดสอบที่รอคุณอยู่ไม่ได้มีเพียงสติปัญญาและความกล้าหาญ แต่ยังมีโชคและธาตุแท้ของมนุษย์】
【โปรดไตร่ตรองทุกการตัดสินใจบนเส้นทางเซียนให้ดี เพราะมันจะส่งผลต่อชีวิตของคุณ】
【คุณพร้อมจะก้าวสู่เส้นทางเซียนของตัวเองหรือยัง?】
ด้านล่างมีตัวเลือกสองข้อ
【ใช่/ไม่】
“ใช่ ๆ ๆ...”
เซี่ยฝานที่เริ่มอดใจรอไม่ไหว ใช้ความคิดกดเลือกอย่างบ้าคลั่งในหัว
ไม่นาน ภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป ท่ามกลางหมอกสีขาวพร่างพราว เงาของยอดเขาลูกแล้วลูกเล่าค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
พร้อมกันนั้น ตัวอักษรสีทองก็เริ่มปรากฏขึ้น
【เพศสภาพถูกกำหนดมาแต่กำเนิด คุณไม่พอใจและคิดว่าตัวเองเกิดมาผิดเพศหรือไม่】
【อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาส ถ้าครั้งนี้เลือกได้ คุณอยากเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง】
เซี่ยฝานลังเลอยู่หนึ่งวินาที ก่อนจะเลือกอย่างเด็ดเดี่ยวในที่สุด
“ผู้ชาย”
ปกติเขาเล่นเกมสุ่มกาชาฝึกตัวละครอยู่บ่อย ๆ การเล่นเป็นตัวละครหญิงจึงไม่ทำให้เซี่ยฝานรู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย
ใครกันจะไม่ชอบดูสาวสวยต่อสู้ล่ะ?
แต่เมื่อคิดว่าครั้งนี้กำลังเล่นเกมโฮโลแกรม ความรู้สึกร่วมก็คงเต็มเปี่ยม
เพื่อไม่ให้ตัวเองหลุดจากอารมณ์ของเกม เซี่ยฝานจึงยอมละทิ้งความคิดเสี่ยง ๆ ของตัวเองไป
แน่นอน อีกเหตุผลเล็กน้อยก็คือคราวนี้เขาอาจมองไม่เห็นตัวละครของตัวเอง
【เลือกสำเร็จ】
【รูปลักษณ์เกิดจากจิตใจ ภาพของตัวคุณในใจเป็นบัณฑิตผู้สุภาพอ่อนโยน หรือจอมยุทธ์ผู้สง่างามอิสระ】
【สิ่งที่ใจปรารถนา จะปรากฏเป็นสิ่งนั้น】
“ปั้นตัวละครจากอากาศเหรอ? เจ๋งขนาดนั้นเลย?”
เซี่ยฝานดีใจมาก จึงนึกถึงหนุ่มหล่อที่ดูเหมือนมนุษย์โลกจริงที่สุดจากการ์ตูนเอไอที่เขาดูมาตลอดหลายปี
ไม่นาน ใบหน้าหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ซึ่งก็คือ—ใบหน้าเดิมของเขาเอง
นอกจากปุ่มยืนยันด้านล่างแล้ว ก็ไม่มีส่วนไหนให้ปรับแต่งได้อีกเลย
“...ดูเหมือนฟังก์ชันนี้ยังทำไม่เสร็จ ช่างเถอะ เกมทดสอบจะไปคาดหวังอะไรมากไม่ได้”
เซี่ยฝานผิดหวังไม่น้อย แต่ก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ก่อนกดยืนยัน
【สร้างสำเร็จ】
【พรสวรรค์ได้รับจากสวรรค์ ความสามารถติดตัวเกิดจากฟ้า แต่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเอาชนะสวรรค์ได้】
（หมายเหตุ: พรสวรรค์ที่สุ่มได้แบ่งเป็นสี่ระดับ ได้แก่ สวรรค์ ปฐพี ลึกลับ และเหลือง）
【กำลังสุ่มพรสวรรค์...】
【ชีพจรวารีกำเนิด (ระดับลึกลับ): คุณเกิดมาพร้อมความใกล้ชิดกับสายน้ำ ความเร็วในการฝึกวิชาธาตุน้ำ +20% ความเร็วในการเพิ่มค่าประสบการณ์วิชาธาตุน้ำ +20% ผลของวิชาธาตุน้ำและคาถา +20%】
【สุ่มพรสวรรค์เสร็จสิ้น เริ่มเกมหรือไม่?】
【ใช่/ไม่】
เมื่อเห็นหน้าจอที่เหลือเพียงตัวเลือกให้กด
เซี่ยฝานกะพริบตาปริบ ๆ
“เดี๋ยวนะ จบแค่นี้แล้วเหรอ?”
“พรสวรรค์สุ่มมาให้เลย ไม่มีตัวเลือกให้ด้วยสักข้อ? สะเพร่าเกินไปหน่อยหรือเปล่า?”
“แถมยังเป็นพรสวรรค์ระดับลึกลับอีก? ความยุติธรรมอยู่ไหน?”
“เกมกาชายังมีระบบการันตีเลย! เกมห่วย ๆ นี่ไม่มีตัวเลือกให้สุ่มใหม่ด้วยซ้ำ?!”
“ช่างเถอะ อย่างที่บอกนั่นแหละ เป็นเกมทดสอบภายใน จะคาดหวังมากไปก็ไม่ได้”
เซี่ยฝานบ่นเสียยกใหญ่ สุดท้ายก็ปลอบใจตัวเองอย่างจนปัญญา
ขณะเดียวกัน เขาก็ตัดสินใจเงียบ ๆ ว่าถ้าเกมนี้ทำออกมาไม่ดีหรือเล่นแล้วไม่สนุก เขาก็จะเลิกเล่น
ด้วยความคิดเช่นนั้น เซี่ยฝานกดปุ่มลงไป
“ใช่”
【ต้องการผูกข้อมูลยืนยันตัวตนหรือไม่】
ยังต้องยืนยันตัวตนด้วย แต่ก็ถือว่าปกติ เซี่ยฝานจึงกดอีกครั้ง
“ใช่”
【ชื่อ: เซี่ยฝาน】
【เลขประจำตัวประชาชน: …………】
“ยืนยัน”
【ตรวจพบว่าผู้เล่น “เซี่ยฝาน” เป็นผู้เล่นที่ได้รับเชิญ ได้รับโอกาสสุ่มพรสวรรค์เฉพาะตัว 1 ครั้ง】
【หมายเหตุ: พรสวรรค์เฉพาะตัวมีเพียงหนึ่งเดียว เมื่อสุ่มแล้วจะเขียนทับพรสวรรค์เดิม】
【ต้องการสุ่มทันทีหรือไม่】