ขณะที่เดวิดกับพวกอีกหกคนยืนหัวเราะอย่างยินดีอยู่บนสุสานรวมศพ
“กร๊อบ... กร๊อบ...”
เสียงคำรามแหบพร่าดังขึ้นจากใต้สุสานรวมศพ!
เสียงหัวเราะของเดวิดชะงัก เขาก้มหน้ามองลงไปทันที
ดินใต้สุสานรวมศพพลันเดือดพล่านราวกับน้ำเดือด เมื่อวิญญาณกับร่างเนื้อของทั้งหกคนหลอมรวมเป็นหนึ่ง!
มือคนตายที่แห้งเหี่ยวราวกับกรงเล็บไก่ทะลวงดินหลุมศพขึ้นมา!
จากนั้นศพแห้งกรังในชุดขาดรุ่งริ่ง ผิวหนังทั้งตัวเหี่ยวย่นดำคล้ำ ก็ทยอยคลานขึ้นมาจากดินทีละร่าง!
ที่ประหลาดคือ แขนขาและหน้าอกของศพเหล่านี้ผอมจนหนังหุ้มกระดูก ซี่โครงแต่ละซี่เห็นชัดเจน ทว่าท้องกลับป่องนูนสูง ราวกับหญิงมีครรภ์ที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ!
ยามพวกมันโซเซไปมา ท้องกลมโตยังส่งเสียงกระแทกทึบ ๆ “โครกคราก โครกคราก” อยู่ข้างใน!
เพียงชั่วลมหายใจสั้น ๆ ศพแห้งท้องป่องที่คลานออกมาจากทุกทิศทั่วสุสานรวมศพก็มีจำนวนเกินสามร้อยแล้ว และยังคงผุดขึ้นจากใต้ดินไม่หยุด!
“ให้ตายเถอะ! นี่มันตัวบ้าอะไรกันอีก?!”
สีหน้าไทสันเปลี่ยนวูบ เขายกกำปั้นซัดใส่หัวศพแห้งตัวที่อยู่หน้าสุดอย่างแรง
“ตูม!”
เปลวเพลิงสีแดงฉานอันร้อนแรงห่อหุ้มกำปั้นของไทสัน นั่นคือพรสวรรค์ผู้เล่นระดับสูงของเขา 【หมัดเพลิงระเบิด】!
เสียงปึงดังทึบ หัวของศพแห้งถูกหมัดเพลิงกระแทกจนแหลกละเอียด!
ร่างไร้หัวล้มลงกับพื้น กระตุกสองสามครั้งแล้วแน่นิ่ง ท้องป่องนูนแตกออกเป็นรอยแยก มีดินแข็งสีเทาขาวทะลักออกมากองใหญ่!
“อ่อนแอชะมัด! แค่ศัตรูทั่วไประดับซี!”
ไทสันสะบัดดินโคลนสีเทาขาวออกจากกำปั้น ก่อนขมวดคิ้ว “แต่ทำไมในท้องเจ้าพวกนี้ถึงมีแต่หินกับดิน?”
สมาชิกทีมผู้รอบรู้คนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองก้อนดินสีเทาขาว สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “นี่คือดินเจ้าแม่กวนอิม! ตอนผมศึกษาประวัติศาสตร์ทุพภิกขภัยในยุคโบราณของต้าเซี่ยเคยเห็นสิ่งนี้ ในยุคอดอยาก ชาวบ้านที่ไม่มีอะไรจะกินจะไปขุดดินเหนียวสีขาวที่เรียกว่าดินเจ้าแม่กวนอิมมากิน!”