“ดี! ดี! ดี!”
“ฤกษ์มงคลยังไม่สิ้น พิธีการยังไม่ครบ!”
สิ้นเสียงขับร้องแหบพร่าสามครั้ง เสมียนบัญชีตาบอดซึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะกลมแปดเซียนใต้ซุ้มประตูอนุสรณ์ ก็เงยหน้าขึ้น
ผ้าดำที่คลุมเบ้าตาอยู่พลันขยับไหวทั้งที่ไร้ลม ปลายพู่กันในมือเขาจุ่มลงในแท่นฝนหมึกโลหิตอย่างแรง ก่อนจะเงยหน้าฉีกยิ้มให้หญิงปากฉีก
“แขกผู้มีเกียรติที่เดินทางมาไกล ก่อนเข้าที่นั่ง เชิญจ่ายเงินร่วมงานด้วย!”
หญิงปากฉีกที่ยืนห่างออกไปหนึ่งเมตรสั่นระริกไปทั้งตัว กรรไกรตัดเย็บขนาดใหญ่สูงเกือบเท่าคนในมือหล่นกระแทกพรมแดงดังโครม
ไอแค้นที่สะสมจนแตะระดับผีร้ายชุดแดงขั้นเกือบเอ กลับสลายหายไปสิ้นราวกับน้ำแกงเดือดราดหิมะ!
จากปากฉลามที่ฉีกกว้างถึงใบหูของหญิงปากฉีก บีบเสียงกรีดร้องแหลมบาดหูออกมา
“สวย… ฉันไม่อยากสวยแล้ว…”
นางทิ้งกรรไกร หันร่างสูงสองเมตรหมายจะมุดหนีเข้าไปในหมอกดำตรงปลายทางเดิน
แต่ส้นเท้าเพิ่งยกขึ้น ผ้าดำที่ปิดเบ้าตาของเสมียนบัญชีตาบอดก็ฉีกขาดพรึ่บ
นิ้วมือมนุษย์ซีดบวมหลายร้อยหลายพันนิ้วพุ่งทะลักออกจากเบ้าตาดำโบ๋ทั้งสองข้าง ข้ามทางเดินยาวห้าเมตร รัดข้อเท้าและลำคอของหญิงปากฉีกไว้แน่น ก่อนกระชากนางล้มคว่ำลงกลางเศษหนังมนุษย์เกลื่อนพื้น!
เสมียนบัญชีตาบอดกระตุกมือจากระยะไกล
ฉัวะ!
หนังหน้าของหญิงปากฉีกพร้อมฟันแหลมคมทั้งปาก ถูกนิ้วมือซีดขาวฉีกกระชากออกจากกะโหลกทั้งเป็น แล้วแผ่เรียบลงบนสมุดบัญชีบนโต๊ะกลมแปดเซียน!
ส่วนสัตว์ร้ายอำมหิตเก้าตัวที่เกิดจากผลข้างเคียงของกล่องดนตรี ถูกชาวบ้านสองหน้าหลายร้อยคนรุมเข้าขย้ำกินสด ๆ ณ ที่นั้น!
กลางเกี้ยวโลหิต เทพอำมหิตหนังหุ้มกระดูกซึ่งมีรูปร่างเหมือนเด็กสามขวบปรบมือแปะ ๆ ใบหน้าทั้งสองฉีกยิ้มพร้อมกัน
“คิกคิกคิก!~ สนุกจัง สนุกจริง ๆ~”
เด็กน้อยหนังหุ้มกระดูกอ้าปากดูดเข้าไป
หญิงปากฉีกที่ยังกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น มือกุมใบหน้าไร้หนังซึ่งชุ่มเลือดพลางครวญคราง รวมถึงเศษกระดูกกระจัดกระจาย ถูกดูดลอยขึ้นกลางอากาศ บิดรวมกันเป็นก้อนเนื้อสีดำแดงบิดเกลียว ก่อนถูกเทพอำมหิตหนังหุ้มกระดูกกลืนลงท้องป่องโตดังอึก!