จอห์นทุบโต๊ะดังปัง ก่อนชี้ไปยังพื้นที่ว่างเปล่ารอบตัวเดวิดและคนอื่น ๆ บนหน้าจอ แล้วตวาดว่า:
“พวกคุณเป็นนักวิชาการชั้นแนวหน้าที่ศึกษาวิจัยเกมสยองขวัญมาหลายปี น่าจะเข้าใจกลไกการรักษาสมดุลของเกมสยองขวัญดีกว่าใคร!”
“ยิ่งระดับอันตรายของดันเจี้ยนสูงขึ้น ระบบก็ยิ่งใส่เบาะแสสำหรับพลิกสถานการณ์เข้าไปในฉากมากขึ้น ส่วนจำนวนไอเทมเหนือธรรมชาติที่ปรากฏก็ยิ่งเพิ่มขึ้น แถมยังมีระดับสูงขึ้นด้วย!”
สิ้นคำ ทุกคนพลันสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที!
“จริงด้วย!!”
นักวิชาการอาวุโสคนหนึ่งร้องขึ้นอย่างลืมตัว “คราวก่อนตอนประเทศซากุระลงเล่นเกม《เจ้าสาวหนังหุ้มกระดูก》 โมริฮิ จุยกับพวกเพิ่งเข้าไปในถนนเมืองตระกูลหวังได้ไม่กี่นาที ก็เก็บไอเทมเหนือธรรมชาติระดับสูงริมทางได้ถึงห้าชิ้นแล้ว ในนั้นยังมีไอเทมระดับเออย่าง【กรรไกรมงคล】อยู่ด้วย!”
“แม้แต่ตอนเข้าพิธีเข้าหอ ชุดเอี๊ยมผูกคอที่แขวนอยู่ในลานบ้านกับหม้อเหล็กใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ในบ้าน ใช้ต้มซุปนั่น ก็น่าจะเป็นไอเทมเหนือธรรมชาติที่เกมสยองขวัญจัดเตรียมไว้ให้ผู้เล่นทั้งคู่!”
ยิ่งนักวิชาการอาวุโสพูด ก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่น เขาหันไปมองสุสานรวมศพอันรกร้างไร้ชีวิตกับทางเล็ก ๆ ที่คดเคี้ยวผ่านหุบเขาบนจอใหญ่:
“แต่《มนุษย์กลายเป็นมังกร》ของหลินเย่คราวนี้ เกรงว่าจะมีระดับอันตรายสูงกว่า《เจ้าสาวหนังหุ้มกระดูก》เสียอีก!”
“ตามหลักแล้ว ดันเจี้ยนที่รอดตายได้แค่หนึ่งในสิบแบบนี้ นับตั้งแต่เดวิดกับพวกลงไป ก็ควรมีทั้งไอเทมเอาชีวิตรอดระดับสูงและคำใบ้ให้เห็นอยู่ทั่วทุกที่!”
“แต่ทำไม...ทำไมพวกเขาเดินมาตั้งนานแล้ว อย่าว่าแต่เก็บไอเทมเหนือธรรมชาติได้สักชิ้นเลย แม้แต่คำชี้แนะเบาะแสสักครึ่งประโยคก็ยังไม่เห็น?!”
ซี้ด—!
เสียงสูดลมหายใจเฮือกดังระงมไปทั่วบังเกอร์ใต้ดินในกรุงวอชิงตัน!
คนอยู่ในเหตุการณ์ย่อมมองไม่ทะลุ แต่คนนอกกลับเห็นชัด
เดวิดกับพวกกำลังหนีเอาชีวิตรอดอยู่ในดันเจี้ยน จึงไม่มีสมาธิพอจะคิดถึงเรื่องนี้ แต่พอจอห์นชี้ให้เห็น นักวิเคราะห์ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็รู้สึกถึงไอเย็นยะเยือกที่แล่นปราดขึ้นมาตามแผ่นหลัง!