อยากดื่มโค้ก: “พี่สาวปาจิว ฉันให้กล่องถนอมความสดใบหนึ่งนะ”
【กล่องถนอมความสด: ช่วยคงสภาพอาหารให้เหมือนตอนที่เพิ่งใส่เข้าไปได้ตลอดกาล】
ดวงตาซือซี่เป็นประกาย นี่มันเหมือนกระเป๋าเก็บของแบบถาวรเลยไม่ใช่เหรอ?
ของดีขนาดนี้กลับยกให้เธอเลยเหรอ?
อีกฝ่ายคอยส่งของให้เธออยู่เรื่อย ซือซี่จึงรู้สึกเหมือนติดค้างน้ำใจ
เธอไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร และไม่คุ้นกับการสนิทสนมกับคนอื่นขนาดนี้
“เก็บของพวกนี้ไว้ใช้เองเถอะ ไม่ต้องให้ฉันหรอก!”
“พี่สาวปาจิว ฉันแค่มีข้าวกินอิ่มทุกวันก็พอแล้ว อย่างอื่นไม่สำคัญหรอก”
“ยังต้องอัปเกรดเซฟเฮาส์อีกนะ ถ้าไม่รีบอัปเกรด พอพ้นช่วงมือใหม่ไปแล้ว เซฟเฮาส์ก็รับประกันความปลอดภัยตอนกลางคืนให้เธอไม่ได้หรอก!”
“ไม่ต้องห่วงค่ะพี่สาว เมื่อกี้ฉันอัปเกรดเซฟเฮาส์แล้ว!”
ซือซี่ประหลาดใจอยู่บ้าง ตอนแรกเธอคิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นเด็กสาวบอบบางน่าทะนุถนอม ไม่นึกว่าจะอัปเกรดเซฟเฮาส์ได้เร็วขนาดนี้เหมือนกัน
“ยังไงก็ห้ามส่งของให้ฉันอีกนะ ไม่งั้นฉันจะลบเธอออกจากรายชื่อเพื่อน”
ต้องเป็นเพื่อนกันก่อนถึงจะส่งของขวัญให้กันได้ ถ้าลบเพื่อนแล้วก็ส่งไม่ได้อีก
“ก็ได้ค่ะ~ คราวหน้ามาแลกเสบียงกับพี่สาว อย่าลบฉันออกจากรายชื่อเพื่อนนะคะ!!”
ซือซี่ถอนหายใจในใจ ก่อนถามว่า “กินข้าวหรือยัง?”
“ฉันเพิ่งกลับถึงเซฟเฮาส์ ยังไม่ได้กินเลย แต่วันนี้ฉันเปิดได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป พี่สาวไม่ต้องห่วงนะ!”
ซือซี่: ถึงกับเปิดได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยเหรอ? เค่อเล่อคงเป็นผู้โชคดีสุด ๆ แน่เลย!
“ฉันส่งของอร่อยให้เธอชุดหนึ่ง ถือว่าแลกกับกล่องถนอมความสดนะ”