เดิมทีคืนนี้ซือซี่ตั้งใจจะซื้ออุปกรณ์กันฝนในราคาถูกไว้สักล็อต แล้วค่อยขายต่อราคาแพงตอนฝนตกวันพรุ่งนี้ แม้จะทำเงินได้ แต่ก็เสียเวลาไม่น้อย
ไม่สู้ร่วมมือกับพี่หวังดีกว่าเหรอ?
ซือซี่ลองถามหยั่งเชิงว่า “มีเศษชิ้นส่วนโต๊ะคราฟต์ไหม?”
“มีแน่นอน!”
“ราคาเท่าไร?”
“ช่วงนี้เปิดได้เศษชิ้นส่วนโต๊ะคราฟต์เยอะ ราคาก็เลยถูกลงไม่น้อย ถ้าจะเอา ก็ไม้ 50 ชิ้นหรือกระจกหนึ่งแผ่น”
ซือซี่จ้องม่านแสงพลางครุ่นคิด เธอสืบราคาบนแพลตฟอร์มซื้อขายมาแล้ว ราคาที่พี่หวังเสนอถือว่าสมเหตุสมผล เพียงแต่วัสดุของเธอมีไม่มาก สู้ไปหาโอกาสซื้อของถูกบนแพลตฟอร์มซื้อขายเองดีกว่า!
ราวกับมองออกว่าซือซี่กำลังลังเล พี่หวังจึงส่งข้อความมาอีกว่า “พี่สาวอันดับหนึ่ง เห็นแก่ที่เราเพิ่งร่วมมือกันครั้งแรก ฉันให้ราคาทุนเลย ไม้ 45 ชิ้น ถือว่าได้ผูกมิตรกัน!”
“ไม่เอาเศษชิ้นส่วนแล้ว มีเรื่องจะคุยด้วย ไม่ทราบว่าคิดค่าข่าวสาร 5% ยังไง?”
“เธอขายข่าวสารให้ฉันก็ได้ ฉันจะเอาไปขายต่อ หรือใช้ข่าวสารของเธอแลกเปลี่ยนของก็ได้ เงินที่หาได้ทั้งหมดให้เธอ ส่วนฉันคิดค่าเหนื่อยแค่ 5%”
ซือซี่ยกคิ้วขึ้น เรื่องนี้ทำให้เธอแปลกใจอยู่บ้าง ตอนแรกนึกว่าพี่หวังจะซื้อขาดข่าวสาร เพราะเงินที่หาได้จากข่าวสารย่อมมากกว่า 5% แน่นอน
ปาจิว: “ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายให้เงินที่หาได้ทั้งหมดกับฉัน?”
“พี่สาวอันดับหนึ่งคงไม่ค่อยได้ซื้อขายสินค้าสินะ ก่อนทำธุรกรรมจะมีสัญญาทุกครั้ง แค่เซ็นสัญญา เกมก็จะคอยตรวจสอบให้อัตโนมัติ!”
ที่แท้ยังมีสัญญาด้วย!
ซือซี่วางใจลงได้ หมายความว่าเธอแค่จ่ายค่าธรรมเนียม 5% ก็จ้างคนมาช่วยขายของได้แล้ว!