เป็นไข้เหรอ?
ดูท่าแล้วคงเพราะติดอยู่ในบึงนานตั้งแต่ช่วงเช้า จนโดนไอเย็นเล่นงานเข้าแล้ว
ซือซี่รีบส่งข้อความกลับไปว่า “ยังไหวไหม รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?”
อีกฝ่ายเงียบไปพักใหญ่กว่าจะตอบกลับมา “ไม่ค่อยดีเลย ยาแพงเกินไป ฉันเจอคนขายยาลดไข้แค่คนเดียว แต่แพงมาก ของที่มีทั้งหมดก็ซื้อไม่ไหว”
ซือซี่ขมวดคิ้ว แบบนี้ไม่ดีแล้ว
ถ้าไม่มียา ไข้ขึ้นก็ถึงตายได้เหมือนกัน
จริงสิ!
น้ำผึ้งดอกปีกพิสุทธิ์!
น้ำผึ้งดอกปีกพิสุทธิ์รักษาโรคส่วนใหญ่ได้ ไข้เล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ต้องเอาอยู่แน่!
“มีแก้วไหม?”
“มี”
“ส่งมาให้ฉันสิ เดี๋ยวชงยาให้”
“เธอมียาด้วยเหรอ!”
“ได้มาจากกล่องสีม่วงของเธอเมื่อเช้า ยังต้องขอบคุณเธอเลย!”
ซือซี่หยิบแก้วของจือฮว่าออกมาจากระบบ เป็นกระบอกน้ำกีฬาใสใบหนึ่ง จุได้ตั้ง 1 ลิตร
เธอตักน้ำผึ้งดอกปีกพิสุทธิ์หนึ่งช้อนใส่ลงไป กำลังจะเติมน้ำอุ่น จู่ ๆ ก็นึกถึงน้ำพุวิญญาณขึ้นมา!
ถ้าใช้น้ำพุวิญญาณชง ฤทธิ์ยาคงยิ่งแรงขึ้นไปอีกแน่!
น้ำพุวิญญาณผลิตน้ำได้วันละแค่ 500 มิลลิลิตร เมื่อครู่เธอตักไปหนึ่งช้อน ตอนนี้ในบ่อจึงเหลืออยู่เพียงหนึ่งช้อนเท่านั้น
ซือซี่ตักน้ำพุวิญญาณที่เหลือออกมาอย่างไม่เสียดาย แล้วเทใส่แก้วของจือฮว่า
เธอเขย่ากระบอกน้ำ น้ำผึ้งสีเหลืองอ่อนละลายไปในน้ำพุวิญญาณจนไม่เหลือร่องรอย