วันถัดมา
ซือซี่ตื่นตั้งแต่ตีห้า
ตอนตื่นขึ้นมา ช่วงตัวด้านบนของเธองอขดอยู่บนกล่องเสบียง ส่วนขาทั้งสองข้างพาดออกมาด้านนอก ร่างทั้งร่างนอนแผ่อยู่บนกล่องเสบียงในท่าบิดเบี้ยวสุด ๆ
ดูเหมือนซอมบี้กลายพันธุ์ไม่มีผิด
ตอนนี้ “ซอมบี้” ค่อย ๆ เอียงคอแล้วลุกขึ้นนั่ง
กระดูกทั่วร่างของซือซี่ราวกับหลุดออกจากกัน กล้ามเนื้อแข็งเกร็ง คอเหมือนจะขยับไม่ได้แล้วด้วย
เธอขยับคอเพียงเล็กน้อย ความเจ็บแปลบก็แล่นจากลำคอไปถึงไหล่
“ซี๊ด!” ซือซี่สูดปาก
เธอนั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับหัวอีก
ซือซี่เดินวนรอบบ้านด้วยท่าทางเกร็งแข็งอยู่อย่างนั้น
ทุกอย่างเงียบสงัด
นกคอยาวสีเทาคงบินไปแล้ว
ซือซี่ถอนหายใจโล่งอก วันนี้สภาพเธอแย่มาก ถ้าต้องสู้กับนกคอยาวสีเทาจริง ๆ คงเสียเปรียบแน่
เมื่อคืนเธอมองเห็นแค่เงาร่างเลือนรางผ่านกระจก ไม่เห็นหน้าตาของนกคอยาวสีเทา
ซือซี่เดาว่ามันคงหน้าตาคล้ายกับนกฮูก อย่างไรดวงตาทั้งสองข้างของมันก็อยู่ด้านหน้าเหมือนกัน
ซือซี่เดินเข้าครัวแล้วดื่มน้ำพุวิญญาณอึกใหญ่
หวังว่าน้ำพุวิญญาณจะช่วยให้คอที่แข็งเกร็งของเธอดีขึ้นบ้าง
“วุ้นน้ำ” ที่วางผึ่งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวยังคงเปียกชุ่ม ซือซี่อดกลุ้มใจไม่ได้ว่าเมื่อไรถึงจะแห้งเสียที
เธอเปิดพยากรณ์อากาศ
【เกมป่าดงดิบ วันที่ 7: ฝนปรอยเปลี่ยนเป็นฝนตกหนัก อุณหภูมิ: 7-11 องศาเซลเซียส】
【เกมป่าดงดิบ วันที่ 8: ฝนตกหนัก อุณหภูมิ: 8-11 องศาเซลเซียส】
【เกมป่าดงดิบ วันที่ 9: ฝนตกหนัก อุณหภูมิ: 8-12 องศาเซลเซียส】