นอกหน้าต่างยังคงมืดสนิทราวกับหมึกเข้ม
ซือซี่ไม่ได้เปิดไฟ
หลังจากตกใจ เธอก็สงบลงได้อย่างรวดเร็ว
แม้จะไม่รู้ว่ามีอะไรมาเคาะหน้าต่าง แต่ที่แน่ ๆ คือสิ่งนั้นเข้ามาไม่ได้
ไม่อย่างนั้นคงไม่เคาะหน้าต่างอยู่ข้างนอกนานขนาดนี้
เซฟเฮาส์ของเธอปลอดภัยอย่างแน่นอน
เธอไม่เชื่อว่าตัวเองจะโชคร้ายถึงขั้นเจอสัตว์ประหลาดระดับสูง
ซือซี่ลุกขึ้น คุกเข่าบนเตียง แล้วค่อย ๆ ขยับไปทางหน้าต่างทีละนิด
เมื่อเข้าใกล้ เสียงนั้นก็ดังชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในค่ำคืนอันเงียบสงัด
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงดังต่อเนื่องกัน ราวกับค่อย ๆ ประสานเข้ากับจังหวะหัวใจของเธอ
ซือซี่โน้มตัวไปใกล้หน้าต่าง แล้วเพ่งมอง
ท่ามกลางความมืด มีจุดดำจุดหนึ่งกระทบกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสียงนั้นมาจากจุดดำจุดนี้เอง
นั่นมันอะไรน่ะ?
ซือซี่ขยับเข้าไปใกล้อีก ใบหน้าแทบจะแนบติดกระจก
ฉับพลันนั้น ดวงตาสีแดงคู่หนึ่งก็สว่างวาบขึ้นที่อีกฟากหน้าต่าง จ้องตรึงสายตาของซือซี่ไว้
สายตาของซือซี่สบเข้ากับมันผ่านหน้าต่าง!
“อ๊า!”
ซือซี่กรีดร้องด้วยความตกใจ ถอยกรูดอย่างโซเซ ก่อนจะทรุดนั่งลงบนเตียง ยกมือทั้งสองข้างปิดตา
หรือว่าจะเป็นสิ่งอัปมงคลกันนะ?
เกมเอาชีวิตรอดจะกลายเป็นเกมสยองขวัญไม่ได้หรอกมั้ง?
“ประเทศมั่งคั่ง ประชาธิปไตย อารยธรรม และความปรองดอง...” ซือซี่ท่องในใจ ก่อนจะเริ่มร้องเพลงปลุกใจทหารด้วยเสียงสั่น ๆ...
นอกหน้าต่างมีเสียงดังขึ้นอีก คราวนี้ไม่ใช่เสียงก๊อก ๆ แต่เป็นเสียงปุ ๆ
ซือซี่ยังคงร้องเพลงไม่หยุด แล้วอดแหวกนิ้วออกมามองข้างนอกไม่ได้