ซือซี่แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ใส่พริกไปเยอะน่ะ”
จือฮว่า: “เมื่อคืนฉันกินแต่อาหารที่เธอให้ นอกนั้นก็เหมือนทุกวัน แต่ค่าสถานะของฉันเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้ม!”
ตั้งแต่เมื่อคืนที่ซือซี่ตัดสินใจแบ่งอาหารให้จือฮว่า เธอก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอีกฝ่ายอยู่แล้ว
ปาจิว: “ของที่ให้เธอกินเมื่อวานไม่ใช่อาหารธรรมดา แต่เป็นปีกกระต่ายปีกผลึก”
ปาจิว: “กระต่ายปีกผลึกเป็นมอนสเตอร์ชนิดหนึ่งในเกม ช่วงนี้ฉันเพิ่งค้นพบว่ากินพวกมันแล้วค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นได้”
จือฮว่า: “งั้นกระต่ายปีกผลึกที่ฉันกินไปก็เพิ่มความคล่องแคล่วให้ฉันสินะ?”
จือฮว่า: “ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้!”
จือฮว่า: “ว่าแต่ทำไมระบบของเธอถึงแยกชิ้นเนื้อมอนสเตอร์ได้ แต่ของฉันแยกออกมาเป็นปุ๋ยหมดเลยล่ะ?”
จือฮว่าถามคำถามเดียวกับหลู่ซื่อสิงขึ้นมาอีกครั้ง
ปาจิว: “ฉันไม่ได้ใช้ระบบแยกเอง”
จือฮว่า: “...ฉันคิดว่าตัวเองฆ่ามอนสเตอร์ได้ก็เก่งมากแล้วในหมู่ผู้เล่นหญิง ซือซี่ เธอสมกับที่ได้อันดับหนึ่งในอันดับผู้เล่นจริง ๆ!”
จือฮว่า: “ก่อนมาที่นี่ ฉันต่อสู้เป็นก็จริง แต่ไม่เคยฆ่าแม้แต่ปลาเลยสักตัว”
ซือซี่ตกลงกับจือฮว่าไว้ว่า ทุกครั้งก่อนแยกชิ้นส่วนมอนสเตอร์ ให้ถ่ายรูปส่งให้อีกฝ่ายดูก่อน จือฮว่าจะบอกวิธีกินมอนสเตอร์ตัวนั้นให้ ส่วนเนื้อมอนสเตอร์จะแบ่งให้เธอ 20 เปอร์เซ็นต์เป็นการแลกเปลี่ยน
แต่ซือซี่ไม่คิดเลยว่าจือฮว่าจะไม่เห็นด้วย
จือฮว่า: “ฉันทำอาหารไม่เป็น ก่อนหน้านี้ทุกวันก็กินแต่ผักต้ม ไม่ก็ขนมปังก้อนเล็ก ๆ ที่ระบบให้มา”