ซือซี่ยกมือขึ้น ยิงอาวุธลับออกไปหลายชิ้นยังตำแหน่งคร่าว ๆ ของรังนก
บนต้นไม้ยังคงเงียบสนิทเหมือนเมื่อวาน
ฝนตกหนักขนาดนี้ นกคอยาวสีเทาออกไปหาแมวกินแต่เช้าแล้วหรือ?
ซือซี่หยิบบันไดออกมา ไม่พูดพร่ำทำเพลง ปีนขึ้นต้นไม้ทันที
นกตัวนี้ฉลาดมาก ไม่เคยปะทะกับเธอตรง ๆ แม้บนต้นไม้จะไม่มีความเคลื่อนไหว แต่มันอาจกำลังซ่อนตัวอยู่ในรังก็ได้
เธอต้องปีนขึ้นไปดูให้รู้เรื่อง!
ซือซี่ยืนอยู่บนขั้นสูงสุดของบันได ฝนที่ตกต่อเนื่องหลายวันทำให้เปลือกไม้ชุ่มน้ำจนบวมและนิ่ม น้ำฝนไหลบ่าลงมาจากด้านบนไม่ขาดสาย
ซือซี่กอดลำต้นไว้แน่น พยายามปีนขึ้นไป
“จิ๊บจิ๊บ—”
เสียงนกร้องดังขึ้นกะทันหัน ซือซี่นึกในใจว่าแย่แล้ว เป็นนกคอยาวสีเทา!
ตอนนี้มือเท้าของเธอเกาะต้นไม้อยู่แน่น หากนกคอยาวสีเทาเริ่มโจมตี เธอก็ไม่มีทางตอบโต้ได้เลย
ซือซี่เงยหน้ามอง เห็นเงาสีชมพูอมแดงพุ่งทะยานออกมาจากยอดไม้
เจ้านี่ซ่อนอยู่ในรังจริง ๆ ด้วย!
เธอยังไม่ทันได้ตั้งสติ ก็เห็นนกคอยาวสีเทาหันกลับแล้วโฉบลงมาจากด้านบน
แย่แล้ว!
ซือซี่รีบปีนไปยังกิ่งไม้ที่อยู่ใกล้ที่สุด
แต่ก็สายเกินไป
นกคอยาวสีเทาเคลื่อนไหวรวดเร็วชะมัด เพียงชั่วพริบตาก็มาอยู่เหนือเธอแล้ว
มันโฉบลงมาตรง ๆ จิกมือขวาที่โผล่พ้นออกมาของซือซี่!
หลังมือของซือซี่เจ็บแปลบขึ้นมา จะงอยปากแหลมของนกคอยาวสีเทาจิกลงบนเนื้ออย่างแรง เพียงครั้งเดียว หลังมือของเธอก็มีเลือดซึมออกมา!
นกคอยาวสีเทาไม่ได้คิดจะสู้ต่อ จิกเสร็จก็บินกลับขึ้นฟ้า