โชคดีที่ทุกอย่างยังราบรื่นดี
ซือซี่เดินไปหยุดหน้ากล่องเสบียง ก่อนค่อย ๆ ย่อตัวลง
ทันทีที่มือสัมผัสกล่องเสบียงสีม่วง ซือซี่ก็เก็บมันเข้าเป้าสัมภาระ
มุมปากของซือซี่ยกขึ้น ดีมาก เป็นไปตามที่คาดไว้จริง ๆ กล่องเสบียงที่ยังไม่เปิดสามารถเก็บลงช่องในเป้าสัมภาระได้!
ภารกิจสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
เธอปรับลมหายใจ ก่อนเดินย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม
อาจเป็นเพราะเดินผ่านมาแล้วรอบหนึ่ง หรือเพราะได้กล่องเสบียงมาแล้วจึงรู้สึกโล่งใจ เส้นทางออกจากดงเถาวัลย์กินเลือดจึงเดินง่ายขึ้นมาก
ขณะที่ซือซี่คิดว่าอีกไม่นานก็คงไปถึงชายขอบเถาวัลย์ จู่ ๆ เธอก็สังเกตเห็นว่าพวกเถาวัลย์ตรงหน้าเริ่มดูผิดปกติ
เธอจำได้ชัดว่าบริเวณชายขอบมีเถาวัลย์ขึ้นห่างกว่านี้ แล้วทำไมทางข้างหน้าถึงยิ่งเดินยากขึ้นเรื่อย ๆ ล่ะ?
เธอหันไปมองด้านหลัง เถาวัลย์ที่นั่นนิ่งสนิท ไม่ต่างจากเมื่อครู่เลย
หรือเธอจะคิดมากไปเอง?
ซือซี่กลั้นหายใจ เขย่งปลายเท้าแล้วเบี่ยงตัวลอดผ่านเถาวัลย์สองเส้น
เธอคิดว่าน่าจะออกไปได้ในไม่ช้า แต่ภาพตรงหน้าทำให้ซือซี่ตะลึงงัน
บริเวณที่เคยมีเถาวัลย์ขึ้นห่าง ๆ กลับมีเถาวัลย์งอกขึ้นมาหลายเส้นอย่างไร้ที่มา ขวางทางออกของเธอไว้จนมิด!
เจ้าเล่ห์นัก!
ชั่วร้ายจริง ๆ!
ถึงจะไม่ถูกเถาวัลย์โจมตีหากไม่ไปแตะมัน แต่เถาวัลย์กินเลือดพวกนี้คิดจะขังเธอให้ตายอยู่ตรงนี้ชัด ๆ!
ซือซี่ไม่หันกลับ แต่ขยับตัวไปทางขวาเหมือนปู เพราะทางนั้นดูเหมือนจะมีเถาวัลย์กินเลือดน้อยกว่า!