ซือซี่ดื่มน้ำพุวิญญาณในถ้วยจนหมดในรวดเดียว
วิ่งติดต่อกันเกือบ 9 ชั่วโมง เหนื่อยอยู่เหมือนกัน ดื่มน้ำพุวิญญาณเติมพลังสักหน่อย
ในเกม ยาเป็นของล้ำค่าที่สุด หากคนอื่นรู้ว่าเธอดื่มน้ำพุวิญญาณแทนน้ำอย่างนี้ คงอิจฉาจนตาแดงแน่
พี่หวัง: “พี่สาวอันดับหนึ่ง ยุ่งอยู่ไหมครับ? พยากรณ์อากาศที่คุณให้ผมเมื่อวานขายได้ 16 ชุด รวมแล้วได้กระจก 320 หน่วย”
ซือซี่เลิกคิ้ว ทำไมขายได้แค่ 16 ชุดเอง?
น้อยกว่าที่เธอคาดไว้มากเลยนะ!
พี่หวัง: “โธ่ คุณไม่รู้หรอก ผู้เล่นพวกนี้ฉลาดกันทั้งนั้น!”
พี่หวัง: “เกมเริ่มมาหลายวันแล้ว บางคนก็รวมกลุ่มเป็นพันธมิตรกันตั้งนาน พวกเขาหลายคนช่วยกันซื้อแค่ชุดเดียว!”
พอได้ยินพี่หวังพูดอย่างนั้น ซือซี่ก็เข้าใจทันที
แบ่งปันข้อมูลกัน ทุกคนใช้ทรัพยากรไม่มากก็รู้พยากรณ์อากาศล่วงหน้าได้ คุ้มสุด ๆ!
ปาจิว: “อืม เข้าใจแล้ว แต่ทำไมมีแต่กระจก ไม่มีดินดำล่ะ”
พี่หวัง: “ดินดำหายากเกินไป พวกผู้เล่นระดับเทพก็มีไม่มากเหมือนกัน”
ปาจิว: “ได้เลย แบ่งส่วนแบ่งตามที่เราตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้นะ ลำบากคุณแล้ว”
พี่หวัง: “ฮิ ๆ ได้บริการสาวสวยเป็นเกียรติของผมครับ”
ปาจิว: “จริงสิ ที่นั่นมีผ้าม่านไหม?”
พี่หวัง: “อันนี้ไม่มีจริง ๆ ทุกคนยังแทบไม่มีอะไรกิน ไม่มีเสื้อผ้าอุ่น ๆ ใส่ ยังไม่ถึงขั้นตกแต่งบ้านหรอก!”
พี่หวัง: “ถึงมีใครสุ่มได้ผ้าม่าน ตอนนี้ก็คงเอามาคลุมตัวให้อุ่นอยู่ล่ะมั้ง!”
พี่หวัง: “พี่สาวอันดับหนึ่งนี่เก่งจริง ๆ นะครับ!”