นักเรียนเสี่ยวจาง: «ว่าแต่ทุกคนเจอดอกไม้ที่ซุปลูกชิ้นปลาต้องการหรือยัง?»
ซือซี่ทั้งขำทั้งจนใจ ดูท่าคนพวกนี้จะสนใจซุปลูกชิ้นปลามากที่สุดจริง ๆ
ดาวพร่างพราย: «อย่าพูดถึงเลย เห็นแต่ใบไม้ทุกวัน ไม่เห็นแม้แต่เงาของดอกไม้»
ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร: «ยังไงทุกวันก็ต้องออกไปหากล่องเสบียงอยู่แล้ว เลยช่วยหาดอกไม้ให้ซุปลูกชิ้นปลาไปด้วย»
ดาวพร่างพราย: «ใช่ ๆ ไม่เสียเวลาเลย»
ตลอดทั้งวันไม่มีความเคลื่อนไหวจากการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ ซือซี่จึงเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้
แม้แผนที่ของผู้เล่นแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน แต่สภาพอากาศกลับเหมือนกัน
ฝนตกมาหลายวันขนาดนี้ ไม่แน่ว่าดอกบัวเปาเย่ออาจถูกฝนซัดจนร่วงหมดแล้วก็ได้
ฝน: «วันนี้กล่องเสบียงของพวกคุณมีอัตราการเกิดใหม่เป็นยังไงบ้าง ของฉันจู่ ๆ ก็มีน้อยลง»
แมวเหมียว: «เหมือนกันเลย ฉันเก็บได้แค่ 2 กล่อง ราวกับย้อนกลับไปวันแรกที่เพิ่งเข้าเกม»
ดาวพร่างพราย: «อัตราดรอปก็แปลก ๆ เมื่อวานในกล่องยังมีของกินอยู่บ้าง แต่วันนี้มีแต่ของพัง ๆ»
คากิ: «งั้นตอนนี้ความยากก็เพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ?»
ฝน: «ไม่มีรูปแบบอะไรให้จับทางได้เลย»
ดูเหมือนทุกคนจะดวงซวยพอกัน ซือซี่จึงวางใจได้อย่างสนิท
ซือซี่สานตะกร้าในมือจนเสร็จ ล้างหน้าแปรงฟันแล้วกลับเข้าห้องนอน
เธอไม่ได้พักผ่อน แต่ไปที่ร้านค้าระบบ
การอัปเกรดเซฟเฮาส์ต้องใช้เกสรดอกบัวเปาเย่อ หากอยากให้ดอกบัวเปาเย่อที่ปลูกไว้ออกดอกเร็วขึ้น ก็ต้องเปิดระบบรับแสงแดดและระบบรดน้ำอัตโนมัติของสวนกระจก