ซือซี่ยกคิ้ว เจ้าหมอนี่ปรับตัวได้เร็วใช้ได้เลย
หัวก็ไวด้วย
เธอยังไม่ได้พูดอะไรเลย เขาก็เดาได้แล้วว่าค่าสถานะเกี่ยวข้องกับสัตว์ประหลาด
ปาจิว: “ตอนนี้เดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับสัตว์ประหลาด ค่าสถานะของฉันก็เพิ่มขึ้น 2 แต้ม แต่ยังไม่มีหลักฐานหรือข้อมูลมากพอ เพราะงั้นช่วงนี้ต้องทดลองอีกหลายครั้ง”
หลู่ซื่อสิง: “ฉันเดาถูกจริง ๆ ด้วย แล้วที่ผ่านมาฉันกินอะไรกันแน่?”
ปาจิว: “แน่ใจนะว่าอยากรู้?”
หลู่ซื่อสิง: “เรามาถึงสถานที่ประหลาดแบบนี้แล้ว ยังมีอะไรที่รับไม่ได้อีกล่ะ!”
ในเมื่อพูดมาแบบนั้น ซือซี่ก็จะไม่เกรงใจแล้ว
ปาจิว: “จำรูปที่ฉันโพสต์ในช่องแชตตอนสังหารครั้งแรกได้ไหม นั่นแหละกุ้งมังกรยักษ์ที่นายพูดถึง อ้อ ลูกกุ้งทอดที่นายกินวันนี้ก็เป็นมันเหมือนกัน”
ปาจิว: “เกี๊ยวปลาทำจากปลาประหลาดที่ห่าวอวิ้นไหลกิน ส่วนไส้ของมันเป็นสัตว์ประหลาดที่หน้าตาเหมือนก้อนหิน”
อีกฝั่งเงียบไปอีกครั้ง ผ่านไปพักใหญ่ถึงส่งข้อความมา
หลู่ซื่อสิง: “ระบบของเธอไม่เหมือนของฉันหรือไง ถึงแยกเนื้อสัตว์ประหลาดได้?”
ปาจิว: “แยกไม่ได้หรอก ฉันฆ่ามันเอง แล้วก็เลาะส่วนที่กินได้ออกมา”
หลู่ซื่อสิง: “...”
หลู่ซื่อสิง: “สั้น ๆ คำเดียว—สุดยอด!”
หลู่ซื่อสิง: “เธอโรคจิตกว่าฉันเยอะเลย!”
ปาจิว: “ขอบคุณที่ชม”
ปาจิว: “งั้นเรายังแลกเปลี่ยนกันต่อไหม?”
หลู่ซื่อสิง: “แน่นอน! จะไปหาของดีแบบนี้จากที่ไหนได้อีก ทั้งกินได้ทั้งเพิ่มค่าสถานะ!”
หลังตกลงกับหลู่ซื่อสิงเรียบร้อย ซือซี่ก็ปิดหน้าต่างลง
เธอเดินเข้าไปในสวนกระจก