“เชี่ย—”
จี้กวนซิงปัดเอกสารบนโต๊ะร่วงลงพื้น
เขากุมขมับที่เส้นเลือดเต้นตุบ ๆ ด้วยความโกรธสุดขีด “ที่แท้ก็โดนคนหลอกต้มมาตั้งนาน”
เขาหันไปมองภาพที่สอง ซึ่งเป็นภาพถ่ายหมู่ในหอพัก
ในภาพ คนที่นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างหนิงอานหยวนต่างหากคือตี้จืออิง
คนที่เขาใส่ใจมาตลอดช่วงนี้
ส่วนหนิงอานหยวน เธอผอมลงไปไม่น้อย
เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเจอเธอในร้านดอกไม้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เธอยิ่งดูเหมือนตี้จืออิงเข้าไปใหญ่
แต่เมื่อมีของล้ำค่าอยู่ตรงหน้า ตอนนี้ในสายตาจี้กวนซิง เธอก็เป็นแค่ตัวตลกที่กระโดดโลดเต้นไปมา
เธอสวมรอยเป็นตี้จืออิงมาตั้งนาน แต่กลับเลือกมาเปิดเผยความจริงเอาวันนี้ นี่หมายความว่ายังไงกัน?
เทียบกับความสุขุมเยือกเย็นของจี้กวนซิง มู่เฉินระเบิดอารมณ์ไปตั้งนานแล้ว
เขายืนอยู่ใต้ตึกหอพักหญิง ในอ้อมแขนกอดช่อทิวลิป มืออีกข้างถือถุงของขวัญใบงาม ซึ่งเป็นของขวัญเรียนจบที่เตรียมไว้ให้ตี้จืออิง
ระหว่างรอ เขาแค่เลื่อนดูฟีดเพื่อนเพราะเบื่อ แต่กลับพบความจริงที่ทำให้แทบช็อก
เขาขยี้ตา มองโพสต์ใหม่เอี่ยมของหนิงอานหยวนอย่างไม่อยากเชื่อ “อิ่งอิ่งของฉันกลายเป็นหนิงอานหยวนได้ยังไง?!”
“อิ่งอิ่งของฉัน! อ๊า อิ่งอิ่งของฉัน!”
“อิ่งอิ่ง!”
“อิ่งอิ่ง!”
“อ๊า!”
เขาแทบจะเป็นบ้า
อิ่งอิ่งที่ทั้งสวย ทั้งน่ารัก ทั้งอ่อนโยน ทั้งใจดี ทั้งแสนดี ทั้งว่านอนสอนง่าย แถมยังเป็นคนที่เขาชอบมากขนาดนั้น ทำไมถึงกลายเป็นหนิงอานหยวน เพื่อนร่วมห้องของเธอไปได้ล่ะ?!
อ๊า!!!
ในห้องพัก ตี้จืออิงเดิมทีตั้งใจจะออกไป แต่ไฉ่ไฉบอกเธอว่ามู่เฉินยังรับความจริงไม่ได้ ตอนนี้กำลังร้องไห้ฟูมฟายอยู่ข้างล่าง