ถ้าเขาชอบทำตัวน่าหมั่นไส้ ก็ต้องโดนตี
ตี้จืออิงใจกว้างมาก จึงตบรางวัลให้เขาอีกฉาด
เห็นแก่ที่เขาทำตัวดีและว่าง่าย เธอจึงด่าเขาอีกสองประโยค
เป็นไปตามคาด ลูกหมาน้อย🐶ดีใจสุด ๆ
……
ช่วงวันที่ถูกขังอยู่ในห้อง 2402 ไม่มีทั้งโทรศัพท์และแท็บเล็ต ทุกวันเธอจึงได้แต่นั่งกินนอนกินอยู่ในห้อง
ม่านถูกปิดอยู่ตลอดเวลา จนมองไม่เห็นทิวทัศน์ข้างนอก
แรก ๆ ตี้จืออิงยังไม่ยอมแพ้ ทุกวันเอะอะโวยวาย หวังว่าจะมีใครได้ยินแล้วมาช่วยเธอ
เสิ่นจิ้งจื้อไม่ร้อนใจ ปล่อยให้เธออาละวาดตามสบาย พอเธอตะโกนจนเหนื่อยก็ขังเธอกลับเข้าห้อง
แน่นอนว่าทำผิดก็ต้องชดใช้
แล้วค่าชดใช้คืออะไรน่ะหรือ?
แน่นอนว่าเป็นการจัดหนักจัดเต็ม
หลายวันติดต่อกัน ทั่วทั้งห้อง 2402 และบ้านหลังนี้ล้วนมีร่องรอยของพวกเขา
ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ระเบียง โถงทางเข้า……
วันหนึ่ง ตี้จืออิงนอนเบื่อ ๆ อยู่บนโซฟา ข้าง ๆ เป็นครัวแบบเปิด เสิ่นจิ้งจื้อกำลังทำอาหารโดยเปลือยท่อนบน
ดูเหมือนเขาจะมั่นใจว่าเธอหนีไปไหนไม่ได้ สองวันก่อนจึงถอดโซ่หนังออก ให้เธอเดินไปมาในบ้านได้ตามใจ
แต่นั่นก็ไม่มีความหมาย เพราะนอกจากกิจกรรมบนเตียงแล้ว เธอก็ไม่มีความบันเทิงอย่างอื่นเลย
ที่แย่กว่านั้นคือสองวันนี้เขาเริ่มกินมังสวิรัติ
ทุกคืนเอาแต่กอดเธอนอนเฉย ๆ ไม่ทำอะไรเลย
ตี้จืออิงคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
“ชิ ทั้งที่เป็นสัตว์กินเนื้อแท้ ๆ จะทำตัวเป็นสายกินพืชไปทำไม”
ไฉ่ไฉช่วยวิเคราะห์ “บางทีไอ้โรคจิตนี่อาจเป็นห่วงเธอ กลัวว่าเธอจะหมดแรงแล้ววูบไปอีกก็ได้?”