ไฉ่ไฉตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าเป็นเรื่องจริง “ตี้จืออิง หนิงอานหยวนหลอกคุณ คุณกับเซียงจวี่โดนหลอกแล้ว”
“นี่เป็นกับดัก กับดักที่วางไว้เพื่อคุณกับเซียงจวี่โดยเฉพาะ”
ตี้จืออิงรู้ดีว่าเรื่องราวคงไม่ได้เป็นอย่างที่หนิงอานหยวนพูด แต่เธอยังไม่รู้รายละเอียดชัดเจน
“กับดักอะไร เล่ามาสิ”
ไฉ่ไฉกลัวเธอจะหลงกล จึงรีบห้ามปราม “หนิงอานหยวนอ้างว่าจะขอโทษและคืนเงิน เลยขอเพิ่มเซียงจวี่กลับมาเป็นเพื่อนในวีแชท แล้วนัดเขาเจอกันพรุ่งนี้ตอนค่ำที่ร้านอาหารจี้ เซียงจวี่ตกลงแล้ว”
“ข้อความที่คุณเพิ่งได้รับไม่ใช่เซียงจวี่ส่งมา แต่เป็นฝีมือระบบของหนิงอานหยวน คุณอย่าไปเด็ดขาดนะ”
ใครจะคิดว่า...
“ฉันรู้แล้ว”
น้ำเสียงของเธอสงบนิ่ง ราวกับคาดเดาไว้ตั้งแต่แรก
“แล้วทำไมยังตอบตกลงว่าจะไปล่ะ”
“ถ้าฉันไม่ไป แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเธอคิดจะทำอะไร แน่นอนว่าต้องไปสิ”
“คุณไม่กลัวว่าจะเกิดเรื่องเหรอ หนิงอานหยวนมีระบบติดตัวนะ ไม่รู้ว่าจะวางกับดักอะไรให้คุณบ้าง ถึงตอนนี้พลังออร่าของเธอจะถูกพรากไปเกือบหมดแล้ว แต่ก็ยังเหลืออยู่ อย่าประมาทเด็ดขาด”
ตี้จืออิงปลอบไฉ่ไฉที่กำลังร้อนใจ “โธ่เอ๊ย ใจเย็น ๆ น่า”
“คุณหนูคนนี้ไม่เคยออกรบโดยไม่มั่นใจ”
“หนิงอานหยวนมีพลังออร่าก็จริง แต่เหลือไม่ถึงครึ่งแล้ว ส่วนที่เหลืออยู่กับฉันหมด ไม่แน่ว่าพลังออร่าที่อยู่กับฉันอาจจะยิ่งแข็งแกร่งก็ได้”
เธอเหลือบมองกล้องวงจรปิดอย่างไม่ใส่ใจ “อีกอย่าง ฉันยังมีเจ้าหมาน้อยคอยช่วยอยู่ลับ ๆ ด้วย”
เรื่องที่เพิ่งพูดไปเมื่อครู่นี้มากพอจะทำให้เขานั่งไม่ติดที่
วันรุ่งขึ้น เวลาหนึ่งทุ่ม
