แค่คบออนไลน์เองไม่ใช่เหรอ?
คงไม่ถึงขั้นเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาดักรอเธอตัวเป็น ๆ หรอกมั้ง?
คิดได้ดังนั้น เธอก็พิมพ์ตอบอีกครั้ง
“พอได้เจอกัน ฉันจะกอดคุณแน่น ๆ แล้วจูบแลกลิ้นกับคุณ จากนั้นก็ลูบคลำกล้ามท้องของคุณไปมา”
“ฉันจะเล่นสไลเดอร์บนสันจมูกของคุณด้วย”
มู่เฉินรีบคว่ำโทรศัพท์ลงทันที หัวใจเต้นรัวเร็ว
เขาพึมพำกับตัวเองว่า “อานอานตอนออนไลน์กับตอนเจอตัวจริงนี่ต่างกันลิบลับเลย……”
ทั้งที่ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาขนาดนั้น แต่กลับใจกล้าไม่เบา
เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะสารภาพเรื่องตัวตนกับอานอานพรุ่งนี้ตอนเจอกัน แต่ดูท่าแล้วคงต้องเอาไว้ทีหลัง
เขาอยากลองคบหากับเธอในฐานะเพื่อนธรรมดาสักพักก่อน บางทีอาจจะเข้าใจเธอได้ลึกซึ้งขึ้น
อีกอย่าง จู่ ๆ แฟนออนไลน์ที่อยู่ต่างประเทศก็โผล่มา กลัวว่าจะทำให้เธอตกใจ
“ที่รัก รูมเมตชวนฉันไปกินเลี้ยงพรุ่งนี้เย็น แต่พ่อแม่ยังไม่โอนค่าครองชีพของเดือนนี้ให้ฉันเลย”
“ที่รัก คุณว่าฉันไม่รู้จักโตเกินไปหรือเปล่า? ไม่มีเงินแล้วยังจะไปกินเลี้ยง……”
มู่เฉิน: [ขอเรียกเก็บเงิน: 10000]
“ที่รักอยากไปก็ไปเลย ไม่มีเงินก็บอกสามี อย่าฝืนตัวเองนะ”
[ได้รับเงินแล้ว: 10000]
เห็นเงินโอนเข้ามา หนิงอานหยวนก็กดรับทันที
แต่คำแทนตัวของมู่เฉินทำให้เธอรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
สามี?
ตอนเพิ่งรู้จักกัน เธอเรียกหมอนี่ว่าสามี แต่ถูกปฏิเสธอย่างจริงจัง
คำพูดของเขาตอนนั้นคือ “ความสัมพันธ์ของเรายังไม่สนิทสนมถึงขั้นเรียกกันว่าสามีภรรยาได้”
ช่วงที่คบกันแบบคลุมเครือ เธอเคยส่งคำว่าสามีไปหยั่งเชิงอยู่หลายครั้ง แต่สิ่งที่ได้กลับมามีแต่จุดไข่ปลาหกจุด……ไม่ก็ความเงียบ
เธอเคยแอบด่าในใจว่าหมอนี่ช่างเรื่องมาก แค่คำเรียกแท้ ๆ อันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ได้
ถ้าจะบอกว่าเขาหัวโบราณตกค้าง ก็ไม่ใช่ เพราะเขาดันคบออนไลน์ เรียกคนที่ไม่เคยเห็นหน้าว่าที่รัก แถมยังโอนเงินก้อนโตให้อีก
ถ้าจะบอกว่าเขาเปิดกว้างทางความคิด ก็ไม่ใช่อีก เพราะดื้อดึงไม่ยอมให้เรียกว่าสามี พอเธอเรียกทีไรก็มีปฏิกิริยารุนแรงทุกที
คนประหลาด เข้าใจยากจริง ๆ
ไม่ได้รับคำตอบอยู่นาน มู่เฉินก็เริ่มกระวนกระวาย รู้สึกว่าฝ่ามือชุ่มเหงื่อไปหมด
เร็วเกินไปหรือเปล่านะ?
เขากับอานอานเพิ่งรู้จักกันไม่ถึงเดือน ตอนนี้เรียกกันว่าสามีภรรยาแล้ว จะไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือ?
โชคดีที่ในที่สุดโทรศัพท์ก็สั่น อีกฝ่ายตอบกลับมาแล้ว
“ขอบคุณนะสามี ฉันรักคุณมากเลย จุ๊บ ๆ ๆ~”
เห็นข้อความตอบกลับนี้แล้ว มู่เฉินก็โล่งใจอย่างสิ้นเชิง ความหวานชื่นเอ่อล้นขึ้นมาในอก ใบหน้าก็ยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่
แค่อานอานไม่รังเกียจก็ดีแล้ว
เขาตอบกลับไปว่า “สามีก็รักภรรยาเหมือนกัน”
“รอฉันกลับประเทศแล้วจะไปหาคุณ”
“ได้เลย”
ทั้งสองต่างมีแผนในใจ ประชันกันอยู่คนละฟากหน้าจอ
[จี้กวนซิงเชิญคุณเข้าร่วมการโทรด้วยเสียง]
“จี้กวนซิง?”
เห็นชื่อที่โทรเข้ามา หนิงอานหยวนก็รีบตัดบทมู่เฉิน
พอรับสาย เธอก็ทักด้วยน้ำเสียงหวานหยดว่า “ฮัลโหล พี่ดาว?”
“อืม ขอโทษที่โทรมารบกวนดึกขนาดนี้”
“ไม่รบกวนเลย พี่ดาวเป็นอะไรหรือเปล่า? มีธุระอะไรกับฉันเหรอ?”
หนิงอานหยวนรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
จี้กวนซิงเป็นคนรู้กาลเทศะมาโดยตลอด ไม่เคยโทรมารบกวนกันดึก ๆ แบบนี้
เว้นแต่จะมีเรื่องจริง ๆ
เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด
“ฉันเพิ่งได้รับแจ้งกะทันหัน พรุ่งนี้จะไปหนานเฉิงสักเที่ยว”
“เธอเรียนอยู่มหาวิทยาลัยไหน? พรุ่งนี้เย็นฉันจะไปรับ แล้วไปกินข้าวด้วยกัน”
น้ำเสียงของจี้กวนซิงฟังดูสุขุม ในคำพูดมีแต่การแจ้งให้ทราบ ไม่ใช่การถามความเห็น
หนิงอานหยวนแอบด่าในใจไปหลายคำ
ประธานจอมเผด็จการบ้าอะไร ถามความเห็นเธอสักคำหรือยัง?
ผ่านไปหลายวินาทีแต่ยังไม่ได้รับคำตอบ จี้กวนซิงจึงเอ่ยขึ้นว่า “ทำไม ไม่สะดวกเหรอ?”
น้ำเสียงของเขายังคงสงบนิ่งเหมือนเดิม แต่หนิงอานหยวนสัมผัสได้ว่าเขาไม่พอใจ
เธอรีบแสร้งทำท่าเสียดาย “อา แบบนี้นี่เอง พี่ดาว บังเอิญจังเลย พรุ่งนี้เย็นฉันนัดกินข้าวกับรูมเมตไว้น่ะ……”
“กินเลี้ยงเหรอ? ที่ไหน? ถึงกี่โมง? เดี๋ยวฉันไปส่งเธอกลับมหาวิทยาลัย”
หนิงอานหยวนแทบจะทึ้งผม
ให้ตายเถอะ ประธานจอมเผด็จการคนนี้ฟังความหมายแฝงไม่ออกหรือไง?
เธอปฏิเสธชัดเจนขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?
แต่ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า ที่หนิงอานหยวนตกผู้ชายตัวเอกได้หลายคน นอกจากอาศัยความสวยของตี้จืออิงแล้ว ยังเพราะเธอรู้จักพูดเอาใจคนเก่งมากด้วย
“ได้เลย พี่ดาว เดี๋ยวฉันถามรายละเอียดกับรูมเมตก่อน แล้วจะส่งเวลาและสถานที่ให้พี่นะ พรุ่งนี้ต้องรบกวนพี่แล้วล่ะ”
“อืม”
วางสายแล้ว หนิงอานหยวนก็รีบถามระบบถึงกำหนดการของจี้กวนซิง
พอรู้ว่าที่จริงจี้กวนซิงไปหนานเฉิงเพื่อเซ็นสัญญาด่วน และเวลาที่เขาแบ่งออกมาได้ก็เบียดมาจากตารางงานอย่างยากลำบาก หลังเซ็นสัญญาเสร็จ เขาจะอยู่ต่อได้มากที่สุดแค่สองชั่วโมงก็ต้องรีบขึ้นเครื่องกลับไห่เฉิงทันที
ส่วนเที่ยวบินกลับไห่เฉิงของเขาในคืนพรุ่งนี้คือห้าทุ่ม
“มิน่าล่ะถึงโทรหาฉันซะดึก”
หนิงอานหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ตอบว่า “พี่ดาว รูมเมตบอกว่าจะไปกินข้าวก่อน แล้วค่อยไปร้องเพลงกัน น่าจะเลิกประมาณห้าทุ่มค่ะ”
“ฉันส่งที่อยู่ให้พี่แล้วนะ”
ในห้องบริหารประธานกรรมการของบริษัทจี้ซื่อ จี้กวนซิงขมวดคิ้ว
“มหาวิทยาลัยของพวกเธอไม่มีเวลาเข้าออกหรือ?”
“อ๊ะ มีค่ะ พี่ดาว มหาวิทยาลัยของเรามีเวลาเข้าออกตอนห้าทุ่ม”
“แล้วพวกเธอจะกินเลี้ยงกันถึงห้าทุ่มเลย?”
คำถามของจี้กวนซิงคมกริบ ทุกคำถามตรงประเด็น
แต่หนิงอานหยวนไม่สะทกสะท้านกับแรงกดดัน “ใช่ค่ะพี่ดาว พอดีมีรูมเมตคนหนึ่งย้ายออกไปอยู่ข้างนอกแล้ว ต่อไปคงมีโอกาสเจอกันน้อยลง พวกเราเลยคิดว่าจะนัดกินเลี้ยงกันอีกสักครั้งก่อนเรียนจบ”
“พ่อแม่ของเธอซื้อบ้านให้ อยู่ติดกับมหาวิทยาลัยเอ คืนนี้กินเลี้ยงเสร็จพวกเราจะไปค้างที่บ้านเธอค่ะ”
“เพราะฉะนั้นพี่ดาวไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”
คำพูดของหนิงอานหยวนจริงบ้างเท็จบ้าง คืนพรุ่งนี้พวกเธอในหอพักมีนัดกินเลี้ยงกันจริง
แต่ไม่ได้จัดเพื่อตี้จืออิง
เธอแค่อยากไปเช็กอินร้านดังในอินเทอร์เน็ตเท่านั้น
แต่เพื่อให้มีคนถ่ายรูปให้ เธอเลยชวนตี้จืออิงไปด้วย แถมยังประกาศว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดพรุ่งนี้เธอจะเป็นคนจ่ายเอง
เพื่อสนองความอยากอวดของตัวเอง เธอยังชวนรูมเมตอีกสองคนมาด้วย
อีกด้านหนึ่ง จี้กวนซิงส่งข้อความหาผู้ช่วยว่า “เลื่อนกำหนดการหลังจากเซ็นสัญญาที่หนานเฉิงออกไป”
ตอนนั้นเป็นเวลาดึกมากแล้ว พอได้รับข้อความจากประธานกรรมการ ผู้ช่วยก็สะดุ้งตื่นจากฝัน รีบลุกพรวดขึ้นมานั่งแล้วตอบอย่างกลัดกลุ้มว่า “คุณจี้ครับ เวลาที่คุณอยู่หนานเฉิงเพิ่มอีกสองชั่วโมงก็เบียดออกมาจากตารางงานอย่างเต็มที่แล้วนะครับ”
“เลื่อนออกไปอีกไม่ได้จริง ๆ ครับ!”
“……”
เวลาพักของประธานจอมเผด็จการมีไม่มาก หนิงอานหยวนเดิมพันถูกแล้ว
ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจี้กวนซิงในตอนนี้ อีกฝ่ายยังไม่ถึงขั้นยอมทิ้งงานเพื่อเธอ
“พรุ่งนี้ฉันมีเที่ยวบินกลับตอนห้าทุ่ม กำหนดการชนกัน พวกเธอกับรูมเมตก็เที่ยวให้สนุกนะ”
[โอนเงิน: 50000]
ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าจะไปรับเธอ แต่สุดท้ายทำตามที่พูดไม่ได้เพราะเหตุผลส่วนตัว จี้กวนซิงจึงโอนเงินให้เล็กน้อยเป็นการชดเชยตามมารยาท
“อ๊ะ?”
ถึงหนิงอานหยวนจะดีใจมากที่ไม่ต้องเจอกันแล้ว แต่เรื่องรักษามารยาทก็ยังต้องทำให้ครบ
เธอส่งข้อความเสียงไป น้ำเสียงเจือความผิดหวังเล็กน้อย “พี่ดาว งานยุ่งขนาดนี้ อุตส่าห์มาหนานเฉิงทั้งที แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะไม่ได้เจอกัน……”
“เรายังมีโอกาส”
สำหรับจี้กวนซิงแล้ว หนิงอานหยวนไม่ถึงกับเป็นแฟนออนไลน์ด้วยซ้ำ
เธอเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ที่หน้าตาสวย แถมยังรู้จักใช้คำหวานเอาใจเขาเท่านั้น
ที่สำคัญคือเธอชอบตั้งแคมป์กับปีนเขาเหมือนกัน
พวกเขามีหัวข้อสนทนาร่วมกัน
รอให้ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ผ่านไปก่อน ถึงตอนนั้นเขาคงพอหาเวลาว่างได้หลายวัน
แล้วค่อยไปหาที่มหาวิทยาลัยเอโดยตรง ทำเซอร์ไพรส์เธอสักหน่อย