เมื่อออกมาถึงด้านนอก หลี่หลิงเอ๋อร์สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดสองสามครั้งถึงจะรู้สึกสบายขึ้นบ้าง
อดไม่ได้ที่จะบ่นว่า "พี่ฉางโชว บ้านของท่านเหม็นเกินไปแล้ว ต่อไปข้าจะไม่เข้ายุทธ์ของท่านอีกเลย"
"……เอ่อ!"
ซวีฉางโชวเกาหัว "อีกไม่กี่วัน ข้าจะจัดการกับมันเอง"
ชะมดเหม็นย่อมไม่สามารถเลี้ยงไว้ในลานได้ตลอดไป เมื่อมันทำเก่าโบราณยันต์วิญญาณทั้งหมดเสร็จแล้ว ซวีฉางโชวจะเก็บมันกลับเข้าไปในถุงเก็บวิญญาณอีกครั้ง
หลังจากเลี้ยงชะมดเหม็น ซวีฉางโชวก็ใช้หินวิญญาณกว่ายี่สิบก้อนซื้อถุงเก็บวิญญาณให้มัน
ภายในถุงมีพื้นที่กว้างขวางมาก เพียงพอให้ชะมดเหม็นอาศัยอยู่ได้
ตอนทำเก่าโบราณยันต์วิญญาณ ซวีฉางโชวต้องบังคับให้ชะมดเหม็นกินยันต์วิญญาณทุกวัน และยังต้องเก็บยันต์วิญญาณจากมูลของมัน ซึ่งในถุงเก็บวิญญาณไม่สะดวก ดังนั้นจึงต้องนำมันมาไว้ที่ลานชั่วคราว
"ชะมดเหม็นเหม็นขนาดนั้น ท่านไม่รังเกียจหรือ?"
"ก็พอรับได้ ยังทนไหว"
ซวีฉางโชวยักไหล่ ชะมดเหม็นคือต้นไม้เงินของเขา หากไม่มีมันช่วยทำเก่าโบราณ เขาจะมีทรัพย์สมบัติมากมายจากที่ไหนได้
ดังนั้น ต่อให้ชะมดเหม็นจะเหม็นเพียงใด เขาก็รับได้
แน่นอนว่า ซวีฉางโชวก็เคยทดลองกับสัตว์วิญญาณชนิดอื่นมาแล้ว แต่ผลลัพธ์สุดท้ายไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจนัก
สัตว์วิญญาณทั่วไปอาจมีน้ำย่อยที่ไม่กัดกร่อนเท่าน้ำย่อยของชะมดเหม็น จึงไม่สามารถบรรลุผลในการทำเก่าโบราณได้
อยากให้การทำเก่าโบราณสำเร็จ ต้องเป็นชะมดเหม็นเท่านั้น!
"แม้แบบนี้ท่านก็ยังรับได้!"
หลี่หลิงเอ๋อร์จนปัญญา กลอกตาไปมา