หลังจากเก็บกวาดทรัพย์สินของศัตรูทั้งหลายแล้ว ซวีฉางโชวก็ขุดหลุมใหญ่หลายหลุม ฝังศพพวกนั้นลงดิน
แล้วจึงขี่ม้าเขียวเกล็ดกับหลี่หลิงเอ๋อร์ เร่งความเร็วด้วยยันต์วายุพัดพา รุดหน้ากลับสำนักอย่างรวดเร็ว
ความเร็วของทั้งคู่สูงมาก ฟ้ายังไม่ทันมืดก็ถึงยอดหน้าประตูแล้ว
ซวีฉางโชวเก็บม้าเขียวเกล็ด แล้วปล่อยน้ำเต้าเหาะออกมา ทั้งสองคนยืนบนน้ำเต้าเหาะ ลอยละล่องเข้าไปในสำนัก
เมื่อเทียบกับยานพาหนะรูปทรงเรือเหาะแล้ว น้ำเต้าเหาะควบคุมยากกว่า ซวีฉางโชวปรับตัวอยู่พักใหญ่ ถึงจะขับน้ำเต้าเหาะได้อย่างชำนาญ
ท่ามกลางทะเลเมฆา
ซวีฉางโชวลดความเร็วของเรือเหาะลง จ้องมองหลี่หลิงเอ๋อร์ แล้วพูดอย่างจริงจัง: "หลิงเอ๋อร์ ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าทำเรื่องหนึ่ง"
"เรื่องอะไรหรือ?" หลี่หลิงเอ๋อร์ถามอย่างอยากรู้
ซวีฉางโชวนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วกำชับว่า "เรื่องนี้ ห้ามบอกใครทั้งนั้น"
"อื้ม!"
หลี่หลิงเอ๋อร์พยักหน้า "ข้าจะไม่บอกใครทั้งนั้น แม้แต่ท่านอาจารย์ก็ไม่บอก พี่ฉางโชว รีบบอกข้าเร็วว่าเรื่องอะไร?"
ซวีฉางโชวถาม "หลิงเอ๋อร์ เจ้ารู้จักดอกเลือดบานไหม?"
"ดอกเลือดบาน..."
หลี่หลิงเอ๋อร์ชะงักไปเล็กน้อย ผ่านไปครู่ใหญ่จึงตอบได้ "ข้ารู้จัก ท่านอาจารย์เคยบอกว่า ดอกเลือดบานเป็นยาสำคัญอย่างหนึ่งในการปรุงยาสร้างฐาน"
"พี่ฉางโชว เจ้าถามถึงดอกเลือดบานทำไม? อ้อ...ข้าเข้าใจแล้ว!"
หลี่หลิงเอ๋อร์ฉลาดมาก คิดได้ในไม่ช้า ว่าซวีฉางโชวตั้งใจจะเริ่มรวบรวมยาสำหรับปรุงยาสร้างฐานแล้ว