มาแล้ว...
ซวีฉางโชวใจเต้นวูบหนึ่ง รู้สึกตัวตื่นขึ้นจากที่นอนอย่างระแวดระวัง
ตั้งแต่ศพปีศาจก้าวเข้ามาในลานนี้ ซวีฉางโชวก็รู้สึกได้เป็นคนแรก
ไม่กี่วันมานี้ ซวีฉางโชวไม่ได้ลดความระวังลงแม้แต่น้อย พอตกค่ำก็ใช้ยันต์ติดตามเฝ้ามองทั่วทั้งลาน
ที่ศพปีศาจมีเป้าหมายเป็นตนเอง ซวีฉางโชวไม่รู้สึกแปลกใจ
คราวก่อนศพปีศาจลงมือกับเป้าหมายคือเฟิงหลิงจวิน เหตุใดจึงลงมือกับเฟิงหลิงจวิน ซวีฉางโชวคาดเดาว่า วันเหล่านั้นเฟิงหลิงจวินหมกมุ่นอยู่ในกามคุณ ร่างกายถูกดูดพลังจนร่อยหรอ สูญเสียความระแวดระวัง
และหลังจากเฟิงหลิงจวินตายไป ไป๋เนี่ยนเซียนก็เก็บความหวาดระแวงไว้ในใจ ปฏิเสธสาวใช้ที่ตระกูลไท่ชูส่งมาให้
กระทั่งลวนเฟิงยังย้ายมาอาศัยอยู่ในลานของไป๋เนี่ยนเซียนโดยตรง
ด้วยเหตุนี้ ซวีฉางโชวจึงกลายเป็นเป้าที่โจมตีง่าย ดังนั้นคราวนี้ศพปีศาจจึงพุ่งเป้ามาที่เขา
จุดนี้ ซวีฉางโชวคาดเดาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
ขณะเดียวกัน ซวีฉางโชวก็มีท่าทีทันใด ฟาดฝ่ามือลงบนถุงเก็บของ หยิบยันต์วิญญาณผืนหนึ่งขึ้นมา แล้วแปะลงบนต้นขาของตนเอง
นี่คือยันต์วายุพัดพา ใช้เดินทางได้แปดพันลี้ต่อวัน เมื่อแปะที่ขาแล้ว ยิ่งไม่เพียงเพิ่มความเร็วในการเดิน ทว่ายังเสริมความคล่องแคล่วของต้นขาให้มากขึ้น
"มาแล้ว"
อีกด้านหนึ่ง ไป๋เนี่ยนเซียนและลวนเฟิงก็สัมผัสได้ว่าศพปีศาจมาถึง
ลวนเฟิงตกใจเล็กน้อยก่อน แล้วจึงถอนหายใจโล่งอก พูดว่า "ศิษย์พี่ไป๋ ดูท่าแล้วสิ่งนั้นพุ่งเป้ามาที่เด็กหนุ่มซวีฉางโชวผู้นั้น เจ้าคาดเดาถูกแล้ว ปีศาจร้ายมีเจตนาโจมตีซวีฉางโชวอย่างจงใจขนาดนี้ แปดส่วนเป็นสิ่งที่ตระกูลไท่ชูเลี้ยงไว้"