"จริงสิ ซวีฉางโชว ข้าได้ยินมาว่ายังมียันต์กระบี่เหาะอยู่อีกชนิดหนึ่ง เจ้ามีติดตัวอยู่บ้างหรือไม่ ให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาหน่อยได้ไหม"
หวงเทียนหลางเอ่ยถามเชิงหยั่งท่าที
ยันต์กระบี่บิน เป็นยันต์วิญญาณที่บรรพชนตระกูลผูกขาดไว้ เขาไม่อาจแตะต้องได้ แต่ก็อยากรู้ว่ารูปลักษณ์เป็นเช่นใด
"นี่ไง!"
ซวีฉางโชวหยิบยันต์กระบี่บินออกมาอย่างไม่รีบร้อนนัก แล้วยิ้มกล่าว "อาจารย์น้าหวง นี่คือยันต์กระบี่บิน ข้าน้อยส่งให้ท่าน"
หวงเทียนหลางรับไว้ในมือ พินิจพิจารณาอย่างละเอียด พบว่ายันต์กระบี่บินกับยันต์เหาะเหินล้วนแฝงพลังวิญญาณสายลม แต่พลังวิญญาณในยันต์กระบี่บินนั้นมากกว่ายันต์เหาะเหินหลายเท่า
"ยันต์วิญญาณเพียงเท่านี้ วิชา... วิชานี้สามารถเหินฟ้าได้วันละหมื่นลี้จริงหรือ?" หวงเทียนหลางเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
ซวีฉางโชวยิ้ม "ย่อมได้สิ บรรพชนตระกูลทดสอบด้วยตนเองแล้ว จะเป็นเท็จได้อย่างไร?"
หวงเทียนหลางหัวเราะ "อย่าเข้าใจผิด ข้าไม่ได้เคลือบแคลงยันต์วิญญาณของเจ้า เพียงแต่รู้สึกว่าพิสดารเกินไป"
ถูกต้อง ในสายตาของหวงเทียนหลาง มันพิสดารเกินไปจริง ๆ
พึงรู้ไว้ว่า หวงเทียนหลางเองก็เป็นขั้นสร้างฐานขั้นสมบูรณ์ เนื่องด้วยธาตุดิน ไม่ถนัดด้านความเร็ว ฉะนั้น ต่อให้เขาขี่กระบี่เหินฟ้าด้วยความเร็วสูงสุด ก็ทำได้เพียงวันละเก้าพันลี้ ไม่อาจทะลุหนึ่งหมื่นลี้ได้
ยันต์กระบี่บินแผ่นเล็ก ๆ แผ่นหนึ่ง กลับแซงหน้าเขาในด้านความเร็วโดยตรง ทำให้เขาสงสัยว่าตนบำเพ็ญเพียรมาหลายปีนั้นไร้ประโยชน์หรือไม่
หวงเทียนหลางเก็บยันต์วิญญาณใส่ถุงเก็บของ แล้วตบถุงเก็บของ หยิบหินวิญญาณหนึ่งพันก้อนออกมา ยิ้มกล่าว "ซวีฉางโชว ข้ารับยันต์วิญญาณนี้ไว้ แต่ว่า ข้าไม่เอาเปรียบเจ้า นี่คือหินวิญญาณหนึ่งพันก้อน เจ้ารับไว้"