เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว จางจงชางประสานมือคารวะถามว่า "ผู้อาวุโสเหล่ง ท่านเรียกพวกเรามา มีเรื่องอันใดหรือไม่?"
ในขณะที่เขากล่าวคำนี้ออกไป สายตาของไบ้ทงหยวนและคนอื่น ๆ ก็พากันจับจ้องไปที่เหล่งเหมย์
เหล่งเหมย์นั่งตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผย สายตาทอดมองทุกคนอย่างเย็นชาเล็กน้อย แล้วหลุบตาลงกล่าวว่า "พี่ใหญ่สวี่ได้ออกสำรวจ พบแหล่งหินวิญญาณที่ยังไม่ถูกขุดขึ้นมาในทะเลฟากตะวันออกไกล แหล่งหินนี้ตั้งอยู่บนเกาะสุ่ยเย่"
สมดังคาด
ทุกคนได้ยินดังนั้นต่างอดไม่ได้ที่จะหันไปมองจางจงชาง เขาพูดถูก ที่จริงแล้วมีแหล่งหินวิญญาณที่ยังไม่ได้ขุดขึ้นมาจริง ๆ
ซวีฉางโชวเหลือบมองหลี่หลิงเอ๋อร์ ก่อนหน้านี้ที่นางพูดถึง ก็เหมือนว่าจะเป็นเกาะสุ่ยเย่ที่ว่านี้
ไบ้ทงหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง "ขอถามผู้อาวุโสเหล่ง แหล่งหินวิญญาณบนเกาะสุ่ยเย่ มีขนาดใหญ่เพียงใด?"
เหล่งเหมย์กล่าวเรียบ ๆ ว่า "ตามที่พี่ใหญ่สวี่ตรวจวัด เป็นแหล่งหินวิญญาณระดับสิบล้าน"
"ใหญ่โตขนาดนั้นเชียวหรือ"
ไบ้ทงหยวนได้ยินดังนั้น แววตาเป็นประกายร้อนแรงวาบหนึ่ง
สายตาของคนอื่น ๆ ก็เป็นประกายขึ้นมาเช่นกัน
แหล่งหินวิญญาณระดับสิบล้าน ตามชื่อก็คือ สามารถขุดหินวิญญาณออกมาได้กว่าสิบล้านก้อน
แน่นอนว่าแหล่งหินวิญญาณนั้น รวมถึงแหล่งหินวิญญาณบริสุทธิ์ แหล่งหินวิญญาณไม่บริสุทธิ์ และแหล่งหินวิญญาณที่ไม่สามารถขุดได้
แหล่งหินวิญญาณบริสุทธิ์ ขุดออกมาสามารถตัดเป็นหินวิญญาณได้โดยตรง
แหล่งหินวิญญาณไม่บริสุทธิ์ สามารถขุดหินวิญญาณเศษได้
แหล่งหินวิญญาณที่ไม่สามารถขุดได้ก็สามารถขุดหินวิญญาณเศษได้เช่นกัน เพียงแต่ว่า ตอนขุดนั้น ค่าจ้างแรงงานที่สิ้นเปลืองไปมากกว่าหินวิญญาณเศษที่ขุดได้เสียอีก ดังนั้นเมื่อขุดพบแหล่งหินแบบนี้จึงเลือกที่จะละทิ้ง เพราะไม่มีจำเป็นต้องขุด