ในขณะที่ซวีฉางโชวปิดด่านเพื่อหลอมยาอยู่นั้น เยี่ยซานหูและคนอื่นๆ ล้วนไม่ได้บำเพ็ญเพียร ตราบใดที่ที่นั่งยังไม่ถูกยึดครอง พวกเขาก็ไม่มีสมาธิจะบำเพ็ญเพียรเลย
ผ่านไปอีกกว่าสิบวัน จึงได้รับแจ้งว่าที่นั่งถูกยึดครองเป็นที่เรียบร้อย ทุกคนจึงเก็บจิตใจกลับมา ตั้งใจบำเพ็ญเพียรกันอีกครั้ง
แม้จะยึดครองที่นั่งได้แล้ว แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ว่าอนาคตของตนเองจะไปทางไหน สิ่งนี้จะต้องรออีกสองปีครึ่งจึงจะประกาศ
พวกเขา ทำได้เพียงรอผลสองปีครึ่งเท่านั้น ผลจะออกมาเป็นอย่างที่พวกเขาหวังไว้หรือไม่ ใครเล่าจะรู้ สิ่งที่ทำได้พวกเขาก็ทำหมดแล้ว
ทำสุดกำลังแล้ว ปล่อยให้ชะตากำหนด
ครึ่งเดือนต่อมา ซวีฉางโชวออกจากด่าน
ยาจวี้ชี่หนึ่งเม็ดถูกหลอมจนหมด พลังบำเพ็ญเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ซวีฉางโชวประเมินว่า หากสามารถหลอมยาจวี้ชี่ได้อีกสองเม็ด ก็น่าจะทะลวงขั้นฝึกปราณชั้นห้าได้
หลังจากออกจากด่าน พักผ่อนอยู่สองสามวัน ซวีฉางโชวก็ปิดด่านต่อไป
เวลาล่วงเลยไปดังลูกธนู
หนึ่งเดือนครึ่งต่อมา
ทะลวง!
หลอมยาจวี้ชี่ไปทั้งหมดสามเม็ด ซวีฉางโชวก็ทะลวงขั้นฝึกปราณชั้นห้าได้ในที่สุด ตอนนี้ ในมือของเขายังเหลือยาจวี้ชี่อีกหนึ่งเม็ด
พักสามวันแล้ว ปิดด่านต่อไป
หลังจากหลอมยาจวี้ชี่เม็ดสุดท้ายแล้ว การเพิ่มพลังบำเพ็ญก็ไม่รุนแรงเท่าเดิมอีก ซวีฉางโชวประเมินว่า ยาจวี้ชี่แบบนี้ คงต้องใช้ห้าเม็ดถึงจะทะลวงขั้นฝึกปราณชั้นหกได้
เขายังมีหินวิญญาณเศษห้าสิบก้อน สามารถแลกยาจวี้ชี่ได้ห้าเม็ด แต่ดาบดีต้องใช้กับคมมีด ศิษย์พี่หลิวหรูชื่อเคยกล่าวไว้ ตั้งแต่ขั้นฝึกปราณชั้นสี่ถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด สิ่งที่ยากที่สุดคือคอขวดระหว่างการทะลวงจากชั้นหกสู่ชั้นเจ็ด