"ช่างครึกครื้นนัก"
ตลาดทั้งแห่งคึกคักไปด้วยผู้คน ของวิเศษนานาชนิดเรียงรายจนตาลาย
ก้าวเข้าไปในตลาด ซวีฉางโชวก็ตาลายไปหมด
เยี่ยซานหูพาทุกคนตรงไปหาศิษย์พี่แห่งยอดตานเซียผู้จำหน่ายยาล้างอุปสรรค
ซวีฉางโชวเพียงชำเลืองมองก็จากมา เขาไม่มีหินวิญญาณ จะซื้อก็ซื้อไม่ไหว ดูไปก็ยิ่งข่มขื่นใจเปล่า ๆ
"มาซื้อยากันเร็วเข้า ยาจวี้ชี่สิบสองเม็ดต่อหินวิญญาณหนึ่งก้อน ของแท้ราคาไม่หลอกลวง ปลอมหนึ่งชดเชยสิบ"
ทันใดนั้นเสียงเร่ขายก็ดึงดูดความสนใจของซวีฉางโชว
ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มเคราแพะคนหนึ่งเร่ขายอย่างสุดเสียง พื้นเบื้องหน้าปูผ้าแดงผืนหนึ่ง บนผ้าแดงวางขวดโอ่งเรียงราย
ซวีฉางโชวชำเลืองมอง หนุ่มเคราแพะผู้นี้พลังไม่ธรรมดา ที่แท้กลับอยู่ขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง
"ศิษย์พี่ท่านนี้ ขอดูยาจวี้ชี่ของท่านหน่อยได้หรือไม่"
ซวีฉางโชวเข้าไปถาม
"ได้สิ ดูตามสบายเลย!"
หนุ่มเคราแพะโยนขวดหยกขาวใบหนึ่งให้ซวีฉางโชวอย่างไม่แยแส
ซวีฉางโชวคลายจุก เทออกมาหนึ่งเม็ดพลางพิจารณา เป็นยาจวี้ชี่จริงไม่ผิด แต่เนื้อยากลับหยาบกระด้าง ไม่กลมเกลี้ยงดั่งที่สำนักขาย และพลังวิญญาณก็ไม่เต็มเปี่ยม
"เป็นอย่างไรบ้าง" หนุ่มเคราแพะเอ่ยถาม
ซวีฉางโชวส่ายหน้า ส่งขวดหยกคืนให้: "ข้าไม่เอา"
"ศิษย์น้องท่านนี้ ข้ายอมรับว่าเภสัชของเรามีตำหนิอยู่บ้าง แต่ของมันราคาถูกเอาไว้ก่อน เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน หากเจ้าอยากได้จริง ๆ ข้าจะยอมลดให้อีก หนึ่งหินวิญญาณได้สิบสี่เม็ด เป็นอย่างไร"
"ไม่เอา!" ซวีฉางโชวยังคงส่ายหน้า