"ได้ยินว่าสำนักแจกยาสร้างฐานให้ศิษย์ในแล้ว"
"ศิษย์พี่หลี่ปิดด่านแล้ว ว่ากันว่าจะฝ่าด่านสู่ขอบเขตขั้นสร้างฐาน"
"ศิษย์พี่จางก็เตรียมปิดด่านเหมือนกัน"
"อีกไม่นาน สำนักเซียนเขียวของเราก็จะมีผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานเพิ่มอีกหลายคน"
"……"
ช่วงนี้ ไม่ว่าซวีฉางโชวจะไปที่ไหน ผู้คนก็พูดถึงแต่เรื่องยาสร้างฐานกับเหล่าศิษย์ในเท่านั้น
ซวีฉางโชวฟังจนเริ่มรำคาญ จึงปิดประตูลานเล็ก มุ่งมั่นเขียนยันต์อย่างเดียว
หลังจากฝ่าระดับพลังขึ้นสู่ขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง ภาระการเขียนยันต์ของเขาก็เพิ่มจากเดือนละสองร้อยแปดสิบแผ่น เป็นสี่ร้อยยี่สิบแผ่น
แน่นอนว่า ความเร็วในการเขียนยันต์ของซวีฉางโชวก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ตอนนี้ ในหนึ่งวันเขาเขียนยันต์วิญญาณได้ร้อยแผ่นโดยไม่ต้องออกแรงมาก
ขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง เมื่อเทียบกับขั้นฝึกปราณสิบเอ็ดชั้น ในแง่ปริมาณพลังวิญญาณที่กักเก็บแล้ว มากกว่าประมาณหนึ่งในสาม แต่ว่า ขั้นฝึกปราณชั้นสิบสองมีความสมบูรณ์มากกว่าขั้นฝึกปราณสิบเอ็ดชั้น
ความเร็วในการฟื้นฟูพลังวิญญาณก็เร็วขึ้น ในกรณีที่พลังวิญญาณหมดเกลี้ยง ขั้นฝึกปราณชั้นสิบสองฟื้นฟูได้เร็วกว่าขั้นฝึกปราณสิบเอ็ดชั้นเท่าตัว
เมื่อนำมาใช้ในการเขียนยันต์ ก็ย่อมเขียนได้มากกว่าเป็นธรรมดา
อีกทั้ง ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณชั้นสิบสองยังใช้พลังปราณได้อย่างกลมกลืนยิ่งขึ้น
ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง พอจะใช้เครื่องมือวิเศษได้ แต่ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณสิบเอ็ดชั้นกลับใช้ไม่ได้ นี่คือข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุด
เวลาสองเดือนครึ่ง ซวีฉางโชวเขียนยันต์วายุพัดพาได้ทั้งหมดเจ็ดพันห้าร้อยแผ่น จึงหยุดพัก