"เจ้าทำได้แน่นอน!"
ซวีฉางโชวเอ่ยให้กำลังใจด้วยรอยยิ้ม
เห็นได้ชัดว่า เยี่ยซานหูไม่มั่นใจในเรื่องการสร้างฐานเท่าใดนัก
"ก็ขอให้เป็นไปตามคำอวยพรของเจ้าเถิด" เยี่ยซานหูเอ่ยเสียงเรียบ
ซวีฉางโชวยักไหล่:"ศิษย์พี่เยี่ย เจ้าทำได้แน่นอน ข้าเชื่อใจเจ้า อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีขายาวจุติ มีขายาวจุติก็มีโอกาส ดีกว่าพวกเราที่ไม่มีขายาวจุติเสียอีก"
พูดถึงตรงนี้ ซวีฉางโชวรู้สึกขื่นขมในใจ
ขายาวจุติของเยี่ยซานหูได้มาแล้ว ส่วนของเขายังอีกยาวไกล
"อื้ม! ข้าจะต้องสำเร็จให้ได้!" เยี่ยซานหูพยักหน้าอย่างแรง ราวกับจะทำให้ความเชื่อมั่นของตนเองมั่นคงขึ้น
สร้างฐานได้คือเซียน ไม่ได้คือมนุษย์ปุถุชน
เยี่ยซานหูตอนนี้อยู่ระหว่างเส้นแบ่งของเซียนกับปุถุชน
ไม่ว่าใครก็ตาม การสร้างฐานสำคัญอย่างยิ่งยวด ไม่อาจละเลยได้
เยี่ยซานหูก็เช่นกัน
หากนางสร้างฐานสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นสถานะ ฐานะ พลัง อายุขัย เส้นสาย อำนาจ ล้วนเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล
การเปลี่ยนแปลงนี้ เป็นการเปลี่ยนแปลงข้ามชนชั้น
หากสร้างฐานล้มเหลว ไม่เพียงเสียขายาวจุติไปเม็ดหนึ่ง เกรงว่าชาตินี้ เยี่ยซานหูจะไม่ได้รับการทุ่มเทจากตระกูลอีก และชาตินี้บนยอดตานเซียก็คงได้เป็นเพียงศิษย์รับใช้ตลอดไป
ร้อยปีให้หลังปลดเกษียณ ยังต้องกลับไปทำงานให้ตระกูลอีก
สร้างฐานได้หรือไม่ได้ คือเส้นทางชีวิตสองเส้นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เยี่ยซานหูให้ความสำคัญมาก จึงหวาดหวั่นพะวง
"เช่นนั้นก็ขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับอาจารย์เยี่ยที่จักสร้างฐานสำเร็จ"