"ศิษย์พี่หลี่ ข้าทราบมาว่าเรือศึกจะแวะพักที่ตระกูลม่อเขามังกรหมอบสองสามวัน จริงหรือไม่?"
ซวีฉางโชวเอ่ยเปลี่ยนเรื่อง
"ถูกต้อง!"
หลี่หลินเฮ่ากล่าว "อีกยี่สิบกว่าวันประตูทางเดินเซียนปีศาจจะเปิด เราจะพักที่ตลาดวิญญาณตระกูลม่อสักสองสามวัน แล้วค่อยเดินทางต่อไปยังแดนตะวันตกไกลสุด"
ซวีฉางโชวถามอย่างสงสัย "เหตุใดจึงต้องพักที่ตลาดวิญญาณตระกูลม่อเล่า?"
ยังไม่ทันที่หลี่หลินเฮ่าจะเอ่ยปาก ฉู่เสี่ยวหยู่ก็หัวเราะกล่าว "อาจารย์หลี่จะหลอมอาวุธชิ้นหนึ่งให้ศิษย์พี่หลี่ จำเป็นต้องพึ่งความช่วยเหลือจากชาวตระกูลม่อ ดังนั้นจึงต้องแวะพักที่ตลาดวิญญาณตระกูลม่อสักสองสามวัน"
เยี่ยซานหูประหลาดใจ "หลอมอาวุธอะไรกัน ถึงต้องให้ชาวตระกูลม่อช่วย?"
ในวงการบำเพ็ญแห่งตะวันออก สำนักที่ชำนาญการหลอมอาวุธที่สุดมีสองสำนัก สำนักหนึ่งคือสำนักว่านฉุย อีกสำนักหนึ่งคือตระกูลม่อเขามังกรหมอบ
ทั้งสองสำนักล้วนมีช่างหลอมอาวุธขั้นแก่นทอง
อาวุธระดับต่ำธรรมดา ช่างหลอมอาวุธขั้นสร้างฐานก็หลอมได้
แต่อาวุธที่หลี่ถงจะหลอมให้หลี่หลินเฮ่า กลับต้องเชิญช่างหลอมตระกูลม่อมาช่วย เห็นได้ชัดว่าอาวุธที่จะหลอมนั้นไม่ธรรมดา
ซวีฉางโชวเกาศีรษะ "ศิษย์พี่หลี่ ปู่ของท่านจะหลอมอาวุธระดับกลางให้ท่านหรือไม่?"
หลี่หลินเฮ่าส่ายหน้า "ไม่ใช่ อาวุธระดับกลางข้าจะใช้ได้อย่างไร ครั้งนี้จะหลอมก็เป็นอาวุธระดับต่ำ"
อาวุธ แบ่งออกเป็นสี่ระดับ: ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง ระดับยอดเยี่ยม
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ใช้ได้เพียงอาวุธระดับต่ำ อาวุธระดับกลางเป็นของเฉพาะผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทอง สำหรับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานแล้วสิ้นเปลืองพลังเกินไป ใช้ไม่ไหว
