"เจ้านี่... กล้าบรรลุขั้นสร้างฐานได้! เป็นไปได้อย่างไร???"
เห็นซวีฉางโชวขับกระบี่มายังที่ตรงนี้ สายตาของหลี่เต้าถูเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
เขาออกจากสำนักไปหลายวัน เพิ่งกลับมาเมื่อเช้านี้ จึงไม่รู้เรื่องที่ซวีฉางโชวบรรลุขั้นสร้างฐาน
แน่นอน ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าซวีฉางโชวจะมีโอกาสบรรลุขั้นสร้างฐานได้
"ศิษย์น้องคำนับท่านอาจารย์ซวี"
"พวกเราคำนับท่านอาจารย์ซวี"
เหล่าศิษย์รับใช้ในลานบ้านต่างพากันโค้งคำนับซวีฉางโชวอย่างพร้อมเพรียง
เวลานี้ หยางไป๋เหลาและหนิวคุนหลุนก็อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นด้วย พวกเขาต่างคำนับซวีฉางโชวอย่างนอบน้อมเช่นกัน
"ไม่ต้องมีพิธีการ"
ซวีฉางโชวสะบัดแขนเสื้อกว้าง ก้าวเดินเข้าไปในโถงใหญ่ แล้วประสานมือคารวะหลี่เต้าถู กล่าวด้วยความนอบน้อม "ศิษย์น้องคำนับศิษย์พี่หลี่"
หลังจากบรรลุขั้นสร้างฐาน ในการพบหน้ากับหลี่เต้าถูครั้งแรก ซวีฉางโชวเปลี่ยนคำเรียกขานทันที
ระดับพลังของหลี่เต้าถู ตอนนี้ซวีฉางโชวมองเห็นได้อย่างชัดเจน อยู่ที่ขั้นสร้างฐานช่วงกลาง
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
หลี่เต้าถูหัวเราะเสียงดัง ลุกขึ้นยืนประสานมือคารวะตอบ "ศิษย์น้องซวีเกรงใจเกินไปแล้ว ยินดีด้วย ยินดีด้วย ขอแสดงความยินดีกับศิษย์น้องซวีที่บรรลุสู่หนทางขั้นสร้างฐาน"
มองดูท่าทีของหลี่เต้าถู ดวงตาของซวีฉางโชวแวววับไปเล็กน้อย ในความคิดของเขา หลี่เต้าถูดีใจนักหนา ก็เพราะหลี่เต้าถูยังคิดว่าเขาเป็นหลี่เซี่ยวหมิงลูกชายของตัวเอง
"ศิษย์น้องซวี เชิญนั่ง!"
หลี่เต้าถูชี้ไปที่เสื่อกกบนพื้น ทั้งสองคนนั่งลงคนละข้าง
"ศิษย์น้องซวี รอข้ารับงานที่ส่งคืนเรียบร้อยก่อน แล้วเราค่อยคุยกันละเอียดอีกที"