เยี่ยซานหูกล่าวว่า "ในเมื่อเป็นศิษย์รับใช้ เป้าหมายที่สำนักรับพวกเราเข้าก็เพื่อให้ทำงาน"
"แน่นอน พวกเราล้วนเป็นผู้ฝึกปราณ งานที่ต้องทำก็เป็นเพียงสิ่งที่คนธรรมดาทำไม่ได้"
"ถึงกระนั้น ก่อนขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด พวกเรายังไม่มีสิทธิ์เป็นศิษย์รับใช้ที่แท้จริง หลังจากขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด พวกเราถึงจะมีความสามารถทำงานได้"
"อื้ม!"
ซวีฉางโชวพยักหน้าในใจ: ผู้ฝึกปราณเข้าสู่ขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ดแล้ว ถึงจะปล่อยปราณวิญญาณออกจากร่างได้ ตอนนั้นถึงจะนับเป็นผู้ฝึกปราณที่แท้จริง
ก่อนขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด คงได้เพียงนับเป็นคนธรรมดาที่มีพละกำลังมากกว่าปกติ
ต้องปล่อยปราณวิญญาณออกได้ ถึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมงานของสำนักได้
ทุกวันนี้พวกเขา ยังไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะเป็นศิษย์รับใช้
เยี่ยซานหูกล่าวต่อ "สำนักให้พวกเราลงทะเบียนรากวิญญาณในครั้งนี้ แล้วจะแบ่งงานให้ตามรากวิญญาณของพวกเรา"
ซูม่อถาม "แบ่งงานตามรากวิญญาณหรือ?"
เยี่ยซานหูเอ่ยอย่างสุขุม "ใช่ สามปีต่อจากนี้ พวกเราจะถูกแบ่งไปเป็นศิษย์รับใช้ที่เจ็ดยอดเขา หลักในการแบ่งงาน ย่อมเป็นไปตามรากวิญญาณของพวกเรา"
"ตัวอย่างเช่น หากในรากวิญญาณมีธาตุน้ำ ไฟ ไม้ ขอแสดงความยินดีด้วย มีโอกาสที่จะถูกแบ่งไปยอดตานเซีย กลายเป็นเด็กลนยา"
"หากมีธาตุทอง ไฟ ลม มีโอกาสสูงมากที่จะถูกส่งไปยอดเพลิงแดง ไปเป็นศิษย์เป่าลมเป่าไฟ"
"หากในธาตุของคุณมีธาตุมืด ก็เป็นไปได้ที่คุณจะถูกส่งไปยอดเฟิงตู"
พูดจบ ซูม่อก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ "ข้ามีรากวิญญาณธาตุทอง ไฟ ลม อย่างนั้นข้าคงต้องไปยอดเพลิงแดงสินะ?"
เยี่ยซานหูพยักหน้า "ไม่ผิด เจ้ามีแปดส่วนที่จะต้องไปยอดเพลิงแดง"
ซูม่อถาม "ศิษย์พี่เยี่ย ศิษย์เป่าลมเป่าไฟคืออะไร?"