"ข้าจะไปกินข้าว ไปศาลาฉานวิญญาณ"
ซวีฉางโชวเปิดประตูห้อง พบกับเจียงเสี่ยวชวนที่เดินสวนมาพอดี
เจียงเสี่ยวชวนประหลาดใจ:"ที่แท้เจ้าก็ยังอยู่ในห้อง ข้ายังคิดว่าเจ้าออกไปข้างนอกแล้ว"
"เจียงศิษย์น้อง เจ้ารีบหลบไป ข้าหิว จะไปศาลาฉานวิญญาณกินข้าว"
เจียงเสี่ยวชวนหลบทางให้ ซวีฉางโชวรีบวิ่งลงบันได ตรงไปยังศาลาฉานวิญญาณ
เจียงเสี่ยวชวนเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ร้องอุทาน:"ฟ้าจริง! บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว พี่ซวีนี่ฝึกฝนมาครึ่งเดือนเลยหรือ?"
"อะไรนะ ซวีฉางโชวไม่กินไม่ดื่ม ฝึกฝนอยู่นานถึงครึ่งเดือน?"
"ข้าก็ว่าไง ทำไมครึ่งเดือนไม่เห็นเงาเขาเลย ที่แท้ก็เป็นบ้าฝึกฝน"
"ซวีฉางโชวสุดโหดจริงๆ!"
ข่าวที่ซวีฉางโชวปิดตนฝึกฝนครึ่งเดือน ทำให้ทั้งลานเกิงจื่อคึกคักไปทั้งลาน
พวกเขาล้วนเป็นศิษย์ตระกูลใหญ่ ถูกตามใจมาทุกอย่าง ใครก็ตาม ไม่มีทางอดทนฝึกฝนได้ครั้งละครึ่งเดือนได้ โดยเฉพาะไม่กินไม่ดื่ม
"ศิษย์น้องฉางโชวถึงกับเอาจริงขนาดนี้?"
พอได้รับข่าวนี้ เยี่ยซานหูก็อดชื่นชมในใจไม่ได้
ศาลาฉานวิญญาณ
อาหารสี่อย่างถูกซวีฉางโชวกวาดจนเกลี้ยง ตามด้วยข้าวเขี้ยวสุนัขอีกห้าชามใหญ่ ถึงได้รู้สึกสบายขึ้นมา
อิ่มแล้ว ซวีฉางโชวถอนหายใจยาว: ต่อไปนี้ จะฝึกฝนแบบเอาชีวิตไปแลกแบบนี้ไม่ได้แล้ว
กลับมาที่ลานเกิงจื่อ
เจียงเสี่ยวชวน ซูม่อ หานจง หลี่หลินเฮ่า จางเฟยเซียน ฉือว่านทง เฉียนหยวนเป่า เยี่ยซานหู เก้าคนล้อมซวีฉางโชวไว้ ราวกับดูของแปลกหายาก