"ว่าแต่ ศิษย์พี่หลิว เวลาศิษย์พี่จางส่งพลังให้ข้า ใช้แผ่นหยกทั้งนั้น ทำไมไม่ใช้แผ่นหยกเล่า?"
ซวีฉางโชวเอ่ยถามด้วยความสงสัย
หลิวฉวนเชิงเอ่ยอย่างดูแคลน "เจ้ายังฝึกไม่ถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด ต่อให้เอาแผ่นหยกฝึกปราณให้เจ้า เจ้าก็ใช้ไม่ได้"
"ต้องถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ดถึงจะใช้แผ่นหยกได้หรือ?"
"แน่นอน หลังจากขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด ก็สามารถปล่อยพลังปราณออกภายนอกได้ นี่คือช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญของขั้นฝึกปราณ"
"ปล่อยพลังปราณออกภายนอก..."
ซวีฉางโชวอดครุ่นคิดไม่ได้...
ต่ำกว่าขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด แม้แต่แผ่นหยกก็ดูไม่ได้ นึกได้ว่าที่ตอนแรกใช้แผ่นหยกได้ ก็เพราะจางเจิ้งหยวนช่วยเหลือเขา
จริงสิ ยันต์หยกสายเลือดของข้า ต้องฝึกถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ดด้วยหรือไม่ถึงจะเปิดได้?
คิดได้ดังนั้น ซวีฉางโชวก็ตื่นเต้นขึ้นมา ก่อนหน้านี้เขาใช้วิธีนับไม่ถ้วน แช่น้ำ เผาไฟ แม้กระทั่งหยดเลือด แต่ยันต์หยกสายเลือดก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย
บัดนี้คิดดูแล้ว ก็เป็นเพราะตัวเองคิดตื้นเขินเกินไป
ของในวงการบำเพ็ญเพียร ต้องใช้พลังปราณเปิดอย่างแน่นอน เมื่อฝึกถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด ก็มีโอกาสแปดส่วนที่จะเปิดความลับของยันต์หยกสายเลือดได้
"ถูกต้อง!"
หลิวฉวนเชิงกล่าวต่อ "เมื่อบำเพ็ญถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด ผู้บำเพ็ญที่ปล่อยพลังปราณออกภายนอกได้ จะฝึกวิชาอาคมง่ายๆ ได้ เมื่อนั้นถึงจะถือว่ามีพลังโจมตีพอสมควร ไอ้หนู ข้าเตือนเจ้าสักหน่อย ก่อนถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ด อย่าได้ออกจากสำนักไปฝึกฝนเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นตายยังไงก็ไม่รู้"