"เร่งความเร็ว!"
ฮู่เทียนโหยวแอบเร่งความเร็ว เขาคำนวณคร่าวๆ ว่าความเร็วในตอนนี้ถึงสี่พันลี้ต่อวันแล้ว
นี่คือแนวคิดอะไรกัน ความเร็วปกติในการขี่กระบี่เหินฟ้าของฮู่เทียนโหยวมีเพียงสามพันลี้ต่อวันเท่านั้น
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขี่กระบี่เหินฟ้าด้วยความเร็วปกติ ไม่ต้องใช้พลังวิญญาณ พลังวิญญาณที่ใช้ในการขี่กระบี่ สามารถสมดุลกับพลังวิญญาณที่ดูดซึมได้เอง
ดังนั้น จึงไม่สิ้นเปลืองพลังวิญญาณ
เกินความเร็วปกติ จะต้องใช้พลังวิญญาณ
อาผิวรักษาความเร็วนี้ไว้ตลอดทาง วิ่งทั้งคืน ฮู่เทียนโหยวที่ตามหลังมาบ่นไม่หยุด
คืนนี้ ฮู่เทียนโหยวต้องปล่อยพลังต่อเนื่อง พลังวิญญาณหมดไปเกือบครึ่งหนึ่ง
ไม่นาน ทิศตะวันออกก็เริ่มมีแสงสว่างจางๆ
"ผู้อาวุโสฮู่ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้คืนค่อยเดินทางต่อ"
อาผิวที่อยู่ข้างหน้าจู่ๆ ก็หยุด แล้วพูดกับฮู่เทียนโหยวเช่นนี้
"พรุ่งนี้ยังต้องเดินทางอีกหรือ!"
ฮู่เทียนโหยวหยุดตาม ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
"ใช่ ขอรับผู้อาวุโสฮู่ พรุ่งนี้คืนช่วงเวลาจ้อย ข้าจะนำทางให้ท่านต่อ ลาก่อน!"
พูดจบประโยคนี้ อาผิวก็เร่งความเร็วจู่ๆ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ฮู่เทียนโหยวไม่สงบอีกต่อไป "ข้าจะทำอย่างไร?"
"รอ!"
มีคำหนึ่งลอยมาจากที่ไกลๆ แล้วก็เงียบหายไป
บัดซบ!
ฮู่เทียนโหยวโกรธจนหน้าแดง ด่าไปทั่ว รู้สึกว่าตัวเองถูกหลอก
ตามวิญญาณเร่ร่อนตัวหนึ่ง เงอะงะวิ่งทั้งคืน สุดท้ายถูกทิ้ง
ข้าอดทน ข้าอดทน
ฮู่เทียนโหยวขบฟัน หาที่สะอาดๆ นั่งลงตามสบาย