รุ่งเช้าวันต่อมา
นกกระเรียนกระดาษสีทองตัวหนึ่งบินทะยานเข้าสู่ยอดตานเซีย ตรงมายังสำนักบำเพ็ญของหูเทียนโหยว
นกกระเรียนกระดาษวนรอบตัวหูเทียนโหยวสองสามรอบ แล้วสลายกลายเป็นเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า
"สหายหู เจ้านายเลือกท่านให้ปรุงยาให้เขา ขอเชิญท่านไปรอที่โรงเตี๊ยมในตลาดวิญญาณผิงหยางยามสนธยา จำไว้ให้ดี นำอุปกรณ์ปรุงยามาด้วย และต้องมาคนเดียวเท่านั้น"
"เลือกเราไปปรุงยา?"
ได้ยินดังนั้น หูเทียนโหยวทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งคาดไม่ถึง
สองสามวันก่อน เขาได้ยินว่าหอหมื่นทรัพย์ประกาศรับภารกิจปรุงยาที่ให้ค่าตอบแทนสูงมาก จึงสมัครไปแบบส่งๆ
ตอนสมัคร เขาพบว่าภารกิจนี้มีคนสมัครเยอะเป็นพิเศษ และหลายคนก็มีวิทยายุทธ์ในการปรุงยาเหนือกว่าเขา
ดังนั้น หูเทียนโหยวจึงไม่คาดหวังกับภารกิจนี้เท่าไรนัก คิดว่าเจ้าของภารกิจคงไม่เลือกตัวเอง แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเลือกเขาจริงๆ
"ไป!"
หูเทียนโหยวกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก หอบอุปกรณ์ปรุงยา รีบเดินทางมุ่งหน้าสู่ตลาดวิญญาณผิงหยางตั้งแต่เช้าตรู่
เหตุผลที่รีบร้อนขนาดนี้ ก็เพราะหูเทียนโหยวนั้นยากจน ขาดแคลนหินวิญญาณเป็นอย่างยิ่ง
อย่าได้ดูถูกว่าเขารับงานดูแลเซียนสี่หญ้าให้จูเปียว ถึงเขาจะรับงานนี้มาไม่กี่ปีก็ตาม แต่ก็ยังไม่ได้ผลประโยชน์อะไร
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเขาก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐาน ก็ได้สร้างกระบี่บิน เครื่องป้องกันตัว ชุดคลุมป้องกัน ฯลฯ เป็นชุดอุปกรณ์ ซึ่งในตอนนั้นล้วนกู้ยืมมาจากสำนักทั้งสิ้น