ซวีฉางโชวต้องการคัดเลือกปรมาจารย์กลั่นยาที่อ่อนแอที่สุด ซึ่งตนสามารถควบคุมได้
ในมือของซวีฉางโชวมียันต์สายฟ้าคำรามอยู่เกือบสามร้อยแผ่น จะจัดการผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่อ่อนแอสักคนหนึ่งนั้น ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย
นับตั้งแต่ครั้งนั้นที่ซวีฉางโชวสังหารหญิงเสี่ยไป ความเคารพเกรงกลัวที่เคยมีต่อผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานในใจของเขาก็ได้มลายหายไปแล้ว
อย่างไรเสีย เราก็เคยสังหารผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานมาแล้ว จะมีอะไรน่าเกรงขามเล่า?
ระหว่างทางกลับสำนัก ตลอดทั้งทาง ซวีฉางโชวคิดใคร่ครวญถึงเรื่องหาคนมาหลอมยาสร้างฐานเรื่อยมา คิดอยู่นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม ในใจก็มีแผนการอันรอบคอบสมบูรณ์แล้ว
หลังจากส่งเยี่ยซานหูกลับสำนักแล้ว ซวีฉางโชวไม่ได้กลับไปด้วย ตรงไปยังตลาดวิญญาณผิงหยางทันที
หลังจากไปวางแผนที่ตลาดวิญญาณผิงหยางอยู่พักหนึ่ง ซวีฉางโชวก็แยกตัวไปที่น้ำตกด่าเสีย นั่นคือสถานที่ที่ฝังร่างของซูเมี่ยวเมี่ยว
คืนวันนั้น ที่หอหมื่นทรัพย์ในตลาดวิญญาณผิงหยาง เกิดเหตุการณ์ประหลาดอย่างหนึ่งขึ้น
วิญญาณเร่ร่อนที่แข็งแรงทั้งห้าตน หามเกี้ยวสีแดงสดมาถึงหน้าประตูหอหมื่นทรัพย์
"ผู้ดูแล ข้าไม่ดีแล้ว ไม่ดีแล้ว มีคนมาหอหมื่นทรัพย์ก่อเรื่อง ข้าเชิญท่านรีบไปดูหน่อยเถิด"
"โอ้? ใครกันบังอาจองอาจถึงเพียงนี้ ไปดูกัน"
เยี่ยซิงเหอ ผู้ดูแลหอหมื่นทรัพย์ได้รับข่าวก็รีบมายังหน้าประตู เห็นวิญญาณเร่ร่อนที่แข็งแรงทั้งห้าตนหามเกี้ยวสีแดงสด คุกเข่าอยู่หน้าประตูร้าน
"บังอาจนัก ปีศาจร้ายแห่งหนใด กล้ามาก่อกวนที่หอหมื่นทรัพย์ของข้า!"
เยี่ยซิงเหอตวาดด้วยความโกรธ ทำให้วิญญาณเร่ร่อนทั้งห้าตนสั่นกลัวจนตัวสั่นเทา