"ม่อซาน มาทางนี้!"
ม่ออู๋ซวงโบกมือเรียก หนุ่มน้อยผู้หนึ่งเหินลงมาจากยานกระดูกมังกร
หนุ่มผู้นั้นร่างใหญ่กำยำ สีหน้าเงียบขรึม ให้ความรู้สึกราวกับขุนเขานิ่งสงบ ดั่งศิลาอันมั่นคง
"ม่อซาน ข้าแนะนำเพื่อนคนหนึ่งให้รู้จัก เขาชื่อหลี่หลินเฮ่า เป็นหลานของอาหลี่ของเจ้า" ม่ออู๋ซวงชี้ไปที่หลี่หลินเฮ่า พลางเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
ม่อซานสีหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน ประสานมือคารวะเล็กน้อย "ม่อซาน คารวะท่านผู้อาวุโสหลี่"
"คารวะท่านผู้อาวุโสม่อ!"
หลี่หลินเฮ่ายิ้มพลางประสานมือคารวะ ทว่าในแววตากลับแฝงไว้ซึ่งความท้าทาย
ต่อสายตายั่วยุของหลี่หลินเฮ่า ม่อซานกลับมีท่าทีสงบนิ่งราวกับไม่รู้สึก ทว่ามุมปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ
ซวีฉางโชวชำเลืองมองม่อซาน แอบผงกหัวอย่างพอใจ
คู่ต่อสู้แกร่งกล้าอีกหนึ่งคนมาแล้ว
ม่อซานผู้นี้ไม่ธรรมดา ดูสุขุมกว่าหลี่หลินเฮ่ามากนัก
อีกทั้งปราณวิญญาณในกายเขาหนาทึบแน่นหนา เห็นทีจะกลั่นหยาดน้ำยาสร้างฐานที่สามสำเร็จเช่นกัน
ทั้งคู่ต่างเป็นเซียนรุ่นสองขั้นยอด อีกทั้งล้วนกลั่นหยาดน้ำยาสร้างฐานที่สามได้สำเร็จเช่นกัน หลี่หลินเฮ่ากับม่อซานมาอยู่ด้วยกัน คงต้องแอบเปรียบเทียบกันเงียบ ๆ อย่างแน่นอน
หรือแม้กระทั่ง หากไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแลอยู่ ทั้งสองอาจชวนกันประลองฝีมือโดยตรง
สีหน้าของทั้งสอง หลี่ถงและม่ออู๋ซวงย่อมมองออก เพียงแต่แสร้งยิ้มอย่างมีเลศนัย
ในฐานะผู้ใหญ่ ยิ่งอยากให้พวกเขาประลองฝีมือกัน ให้ได้รู้ว่าลูกหลานใครเก่งกาจกว่ากัน