กิจธุระของฉินมู่ชิง คือการไปเฝ้าคลังยาที่ยอดตานเซีย แม้จะไม่ได้กำไรงามเท่าตำแหน่งคนเก็บยาของฉู่เสี่ยวหยู่ แต่ก็นับว่าดีไม่น้อย
ส่วนกิจธุระของอีกหลายคนที่ระบุถัดลงไป กลับไม่ค่อยดีนัก
แต่งตั้งจางลี่เหริน: นายเรือเหาะ
แต่งตั้งหูกว่างเซียน: เจ้าเกาะหลิวลี่
แต่งตั้งหลิวอ้าวเสวี่ย: เฝ้าแดนเหวคราม
แต่งตั้งกว่านเปียว: เฝ้าหอคัมภีร์
แต่งตั้งซุนเต๋อหยาง: เฝ้าหอกูหนิง
นายเรือเหาะ ก็คือผู้รับหน้าที่ควบคุมเรือเหาะความเร็วสูงระยะไกล เมื่อก่อนซวีฉางโชวเคยโดยสารเรือเหาะความเร็วสูงระยะไกลจากตลาดวิญญาณผิงหยางไปยังตลาดวิญญาณเซียนหมื่นอยู่ครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นผู้รับหน้าที่ควบคุมเรือเหาะก็คือผู้ฝึกพลังขั้นสร้างฐานคนหนึ่ง
ต่อจากนั้น ไม่ว่าจะเป็นเจ้าเกาะหลิวลี่ เฝ้าแดนเหวคราม เฝ้าหอคัมภีร์ เฝ้าหอคูหนิง กิจเหล่านี้ล้วนเป็นตำแหน่งที่ไร้ผลประโยชน์ทั้งสิ้น
ยิ่งไปกว่านั้น บางคนถึงกับต้องประจำการอยู่ภายนอกตลอดปี ไม่อาจกลับสำนักได้เลย
ที่น่าเวทนาที่สุดย่อมเป็นตำแหน่งเฝ้าหอข้าหนิง ไร้ผลประโยชน์ที่สุด สภาพแวดล้อมเลวร้ายที่สุด ห่างไกลจากสำนักมากที่สุด
"ขอดูหน่อย"
เวลานี้ หลี่หลินเฮ่าก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว หยิบรายชื่อขึ้นมาถืออ่านดู
จากนั้นผู้อื่นก็พากันเข้ามาดูด้วย
เมื่อสายตาของซุนเต๋อหยางเห็นชื่อแรก ก็ถึงกับอึ้งค้าง:
แต่งตั้งซวีฉางโชว: ประมุขยอดเขียวหมึก
"นี่...ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?"
ซุนเต๋อหยางใจหาย ซวีฉางโชวยังคงอยู่ยอดเขียวหมึก แล้วผู้ใดจะไปหอข้าหนิง?
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่น่าจะเป็นข้าแน่ ๆ เพราะข้าได้มอบของกำนัลให้อาจารย์ลุงหวงไปแล้ว
ซุนเต๋อหยางปาดเหงื่อเย็นแล้วอ่านต่อลงไป
แต่งตั้งหลี่หลินเฮ่า: เฝ้าคลังขุมทรัพย์
แต่งตั้งหวงเสวียนฉี: ปรมาจารย์หลอมอาวุธยอดเพลิงแดง