สามวันต่อมา
ยอดเขียวหมึกมีแขกเต็มลาน สหายผู้ทรงคุณวุฒิมากันดั่งเมฆ
สำนักบำเพ็ญของหลี่เต้าถูประดับด้วยแพรแดงและผ้าสีฉูดฉาด ครึกครื้นไปทั้งพื้นที่
หลี่เต้าถูสวมชุดนักพรตสีแดงสด ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม ต้อนรับแขกเหรื่อจากสารทิศ
"ขอบคุณ ขอบคุณ ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมพิธีปลดเกษียณของผู้น้อย"
ใช่แล้ว บนยอดเขียวหมึกแห่งนี้ กำลังจัดพิธีปลดเกษียณให้หลี่เต้าถูอยู่
หลี่เต้าถูอยู่ในสำนักมากว่าสองร้อยปี รู้จักเพื่อนมิตรไม่น้อย ผู้มาร่วมพิธีปลดเกษียณก็มากมาย มีทั้งผู้ฝึกปราณขั้นสร้างฐาน และผู้ฝึกปราณขั้นฝึกปราณ
"ฮ่าฮ่า ขอแสดงความยินดีด้วย ขอแสดงความยินดีกับศิษย์พี่ลี่ที่หลุดพ้นจากห้วงทุกข์"
"ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หลี่ที่วางดาบปลดเกษียณ"
"ท่านลี่ผู้อาวุโส ท่านหลุดพ้นแล้ว ช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน!"
บรรดาผู้มาร่วมพิธีปลดเกษียณต่างมอบของขวัญและคำอวยพรให้อย่างคับคั่ง
สุรายามสามนาฬิกา อาหารครบห้ารส
หลี่เต้าถูประกาศแก่ทุกคนว่า "ทุกท่าน นับจากวันนี้ ผู้น้อยจะพ้นจากตำแหน่งประมุขยอดเขียวหมึก เชิญทุกท่านต้อนรับประมุขคนใหม่ น้องศิษย์ซวีฉางโชว"
ท่ามกลางคำอวยพรของทุกคน ซวีฉางโชวได้นั่งลงบนเก้าอี้ประธานอย่างสง่างาม นั่งในตำแหน่งเดิมของหลี่เต้าถู
นี่คือสิ่งที่หลี่เต้าถูและซวีฉางโชวปรึกษากันไว้แล้ว ฉวยโอกาสนี้ประกาศให้ซวีฉางโชวดำรงตำแหน่งประมุขยอดเขียวหมึก
"ศิษย์ทั้งหลายคารวะอาจารย์ซวี"
"พวกเราคารวะอาจารย์ซวี..."
เหล่าศิษย์บนยอดเขียวหมึกต่างพร้อมใจกันคารวะซวีฉางโชว
มองดูซวีฉางโชวในชุดนักพรตสีม่วง หยางไป๋เหลารู้สึกตาคลอหน่วย