ออกจากร้านหนังนั้นมา ซวีฉางโชวเดินทางไปยังศาลาเซียนหมื่นเพียงลำพัง
"ท่านอ๋องมาแล้ว เชิญรอสักครู่ ข้าจะไปตามผู้ดูแลมา"
"ได้!"
ซวีฉางโชวส่งยันต์วิญญาณปีละครั้ง ผู้คนในศาลาเซียนหมื่นหลายคนรู้จักนาง เมื่อเห็นนางมา สาวใช้คนหนึ่งกล่าวทักทายแล้วรีบขึ้นไปบนชั้นสอง
ไม่นาน เหอสุ่ยซิ่วก็ยิ้มแย้มเดินลงมาจากชั้นสอง
"เสี่ยวอ๋อง ปีนี้มาล่วงหน้าทำไม?"
ซวีฉางโชวประสานมือคารวะ: "ผู้อาวุโสเหอ ท่านดี ข้าน้อยเตรียมปิดด่านฝึกฝนสักระยะ เลยถือโอกาสส่งของให้ล่วงหน้า จะได้ไม่ขัดธุระ"
"ตามข้ามาเถิด"
"ผู้อาวุโสเหอ เชิญ!"
เหอสุ่ยซิ่วนำซวีฉางโชวขึ้นไปยังชั้นสอง
ซวีฉางโชวสำรวจดู ชั้นสองว่างเปล่า มีเพียงเหอสุ่ยซิ่วคนเดียว จึงถามด้วยความอยากรู้: "ผู้อาวุโสเหอ เหตุใดไม่เห็นผู้อาวุโสหลิง?"
ทุกรั้งที่นางมา มักจะได้พบหลิงเซียว ปีก่อนก็ยังพบ
เหอสุ่ยซิ่วยกมือขึ้นโบก แล้วหัวเราะ: "ผู้อาวุโสหลิงอายุมากแล้ว กลับบ้านไปสุขสบายเสียที ที่นี่ตอนนี้ข้าเป็นคนดูแล"
"เป็นเช่นนี้เอง"
ซวีฉางโชวพยักหน้าเงียบ ๆ ศาลาเซียนหมื่นหนึ่งแห่ง ย่อมไม่ใช้ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานสองคน เหตุที่หลิงเซียวและเหอสุ่ยซิ่วอยู่พร้อมกัน ก็เพราะหลิงเซียวใกล้ปลดเกษียณแล้ว จึงนำเหอสุ่ยซิ่วมาล่วงหน้า ให้หลิงเซียวฝึกสอนเหอสุ่ยซิ่ว เมื่อฝึกจนพอแล้ว หลิงเซียวก็จะได้ปลดเกษียณ
"เสี่ยวอ๋อง เชิญดื่มชา"
"ขอบคุณผู้อาวุโสเหอ"
"อีกอย่าง สิ่งของข้านำมาด้วยแล้ว เชิญท่านตรวจดู"
ซวีฉางโชวพูดพลางหยิบยันต์วิญญาณสิบสองแผ่นออกมา ส่งให้เหอสุ่ยซิ่ว