รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น
วันนี้เป็นวันหยุดพักต้นเดือน พร้อมกันนั้นก็เป็นวันส่งมอบภารกิจ
แท้จริงแล้ว ตนกับหลี่เต้าถูได้ตกลงกันไว้ว่าไม่ต้องส่งมอบภารกิจ แต่ว่า เพื่อไม่ให้ใครจับผิดได้ หลี่เต้าถูจึงให้หลี่หลิงเอ๋อร์ส่งยันต์วิญญาณภารกิจครึ่งปีมาให้เขา
ถึงอย่างไรก็ตาม ในวันที่ต้องส่งมอบภารกิจ เขาเพียงแค่ไปร่วมส่งมอบด้วยอย่างเป็นพิธีก็พอ
"ศิษย์น้องซวี ถึงเวลาส่งมอบภารกิจได้แล้ว"
ขณะนั้น เสียงของหยางไป๋เหลาดังมาจากนอกประตู
แต่ก่อน เขาร่วมส่งมอบภารกิจกับหยางไป๋เหลาเสมอ นับดูก็สองเดือนแล้วที่ไม่ได้ส่งมอบภารกิจ
"ศิษย์พี่หยางโปรดรอเดี๋ยว ข้ามาแล้ว!"
ซวีฉางโชวจัดการข้าวของเล็กๆ น้อยๆ แล้วผลักประตูออกไปจากลานบ้าน
"ศิษย์น้องซวี อย่าให้อาจารย์หลี่ต้องรอนาน... อ้าว? ศิษย์น้องซวี เจ้า เจ้า เจ้า กลับทะลุถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบได้จริงๆ หรือ!"
เมื่อพบว่าพลังของซวีฉางโชวทะลุขั้นฝึกปราณชั้นสิบ สองตาของหยางไป๋เหลาเบิกกว้าง พูดอะไรไม่ออก
ต้องรู้ว่า หยางไป๋เหลาผู้นี้อายุมากกว่าห้าสิบปีแล้ว ยังคงอยู่ขั้นฝึกปราณชั้นสิบ ขณะที่ซวีฉางโชวอายุเพียงเลยยี่สิบมาเล็กน้อยเท่านั้น
สถานการณ์ของยอดเขียวหมึกทุกคนรู้ดี การเขียนยันต์ใช้ทั้งเวลาและพลังปราณ ฝึกฝนช้ายิ่งกว่ายอดอื่น
แต่ ซวีฉางโชวอยู่ที่ยอดเขียวหมึกเช่นกัน เหตุใดความเร็วในการฝึกถึงได้รวดเร็วเช่นนี้ แม้แต่ศิษย์รับใช้ของยอดตานเซียก็ไม่อาจฝึกได้รวดเร็วปานนี้
เขาทำเช่นนี้ได้อย่างไรกันแน่?
ซวีฉางโชวยิ้ม "โชคดี โชคดี ช่วงก่อนอาจารย์หลี่ให้ข้าออกไปหาประสบการณ์ บังเอิญได้เข้าใจถึงจุดคอขวดที่ขวางกั้นการทะลุขั้นฝึกปราณชั้นสิบ พอกลับมาปิดตัวฝึกฝนก็ทะลุผ่านได้เลย"