"ให้ข้าทำอะไร ท่านว่ามาเถิด..."
ซวีฉางโชวพูดด้วยสีหน้าเนียนนอบน้อม
สัตว์อัคคีอสูรหาวหนึ่งที: "หนูน้อย เจ้าตั้งใจจะเข้าไปในทางเดินอสูรเซียนใช่หรือไม่?"
"ใช่ ท่านรู้ได้อย่างไร?" ซวีฉางโชวรู้สึกประหลาดใจบ้าง
"เรื่องนี้เจ้าอย่ามายุ่ง"
สัตว์อัคคีอสูรกล่าว: "หลังจากเจ้าเข้าไปในทางเดินอสูรเซียน เจ้าได้แก่นอสูรธาตุไฟมาเท่าไร ส่งให้ข้าทั้งหมด"
"ท่านต้องการแก่นอสูรธาตุไฟไปทำอะไร?" ซวีฉางโชวถาม
สัตว์อัคคีอสูรมิได้พูดอะไร แค่มองเขาอย่างไม่พอใจ สื่อความหมายเหมือนกำลังบอกว่า เรื่องของข้า เจ้าอย่าไปยุ่ง
ถึงแม้สัตว์อัคคีอสูรจะไม่พูด ซวีฉางโชวก็รู้ว่าเขาจะเอาไปทำอะไร
สัตว์อัคคีอสูรเป็นอสูรบำเพ็ญธาตุไฟ การหลอมแก่นอสูรธาตุไฟ ย่อมเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญของเขาอย่างแน่นอน
"ท่านอาจารย์ฮั่วหยวน เรื่องนี้คงจะไม่ได้ ตามระเบียบแล้ว แก่นอสูรที่ได้จากทางเดินอสูรเซียน ต้องส่งให้สำนักทั้งหมด ท่านอย่าให้ศิษย์ทำผิดกฎ หากอาจารย์อีกหลายท่านรู้เข้าก็จะเป็นเรื่อง"
"พูดจาไร้สาระ เรื่องของข้า พวกเขาไม่กล้ามายุ่ง"
"เอ่อ... แต่ว่า!"
"วางใจ ข้าไม่ขอของเจ้าเปล่า ๆ ราคาเท่าไรก็จ่ายเท่านั้น" สัตว์อัคคีอสูรให้สัญญา
"ท่านอาจารย์ฮั่วหยวน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเงิน หากสำนักรู้เข้า มาสอบสวนความผิดศิษย์ ศิษย์รับไม่ไหว" ซวีฉางโชวทำหน้ายิ้มแหย
เมื่อสำนักมีคำสั่งให้ส่งแก่นอสูรทั้งหมด ก็จำเป็นต้องส่งให้หมด
ถึงแม้แก่นอสูร ถ้านำไปที่อื่น จะแลกหินวิญญาณได้มากกว่า แต่ก็ไม่มีใครกล้าฝ่าฝืนคำสั่งของสำนัก