"ศิษย์น้องซวี ท่านดูการเคลื่อนไหวของข้าชัดเจนแล้วหรือไม่?"
หยางไป๋เหลาชายตามองซวีฉางโชว แล้วเอ่ยถาม
"ดูชัดเจนแล้ว!" ซวีฉางโชวพยักหน้า
หยางไป๋เหลาหยิบกระดาษป่านเหลาออกมาอีกแผ่น แล้วเริ่มเขียนยันต์ต่อไป: "ศิษย์น้องซวี ยันต์ที่ข้าจะเขียนต่อไปนี้คือยันต์วายุพัดพา ใช้ยันต์วายุพัดพาเดินทาง ไกลวันละพันลี้"
ยันต์วายุพัดพา...
ซวีฉางโชวขมวดคิ้วเล็กน้อย ในยันต์หยกสายเลือด เหมือนจะมียันต์วายุพัดพาอยู่ด้วย เพียงแต่ว่า ยันต์วายุพัดพาแบบนั้นใช้เดินทางไกลวันละสามพันลี้ ทั้งที่เป็นยันต์วายุพัดพาเหมือนกัน เหตุใดความต่างถึงมากเพียงนี้?
หรือว่า ยันต์วิญญาณของเขา กับยันต์วิญญาณของยอดเขียวหมึก จะแตกต่างกัน?
"ศิษย์น้องซวี ท่านต้องหมั่นฝึกยันต์นี้ให้ดี งานที่ท่านต้องทำในภายหน้า แปดส่วนคือการเขียนยันต์วายุพัดพานี้แหละ"
หยางไป๋เหลาเอ่ยเตือนสติเช่นนี้
ซวีฉางโชวรู้สึกฉงน: "ศิษย์พี่หยาง ท่านรู้ได้อย่างไรว่า งานที่ข้าจะต้องทำในภายภาคหน้าคือการเขียนยันต์วายุพัดพา?"
หยางไป๋เหลากล่าว: "ก่อนที่ท่านจะมา ในหมู่ศิษย์รับใช้สิบกว่าคนของยอดเขียวหมึกเรา มีเพียงข้าคนเดียวเท่านั้นที่มีธาตุลมอยู่ในรากวิญญาณ ในสำนักเซียนเขียวของเรา ยันต์วายุพัดพาขาดตลาดอยู่เสมอ ฉะนั้น อาจารย์อาหลี่เต้าถู คงจะให้ท่านรับผิดชอบเขียนยันต์วายุพัดพา"
"ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณศิษย์พี่หยางที่เตือนสติ อ้อ!"
ซวีฉางโชวเปลี่ยนประเด็น แล้วถามว่า: "ศิษย์พี่หยาง ค่าตอบแทนของศิษย์รับใช้บนยอดเขียวหมึกเราเป็นอย่างไรบ้าง?"
หยางไป๋เหลาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยความขมขื่น: "ค่าตอบแทนมีอยู่หรอก แต่น้อยนัก"
ซวีฉางโชว: "เท่าไหร่กันแน่?"
หยางไป๋เหลา: "ค่าตอบแทนนี้ ประมาณว่าขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคน ยิ่งบำเพ็ญเพียรสูง เขียนยันต์ได้มาก ค่าตอบแทนย่อมมากขึ้น เขียนยันต์ได้น้อย ค่าตอบแทนก็ให้น้อยตาม