ภายใต้การนำของหยางไป๋เหลา ทั้งสองคนเดินทางมาถึงหน้าลานเรือนอันประณีตแห่งหนึ่ง
หยางไป๋เหลาประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมหน้าประตู "อาจารย์หลี่ศิษย์น้องซวีฉางโชวพามาแล้วขอรับ"
"เข้าเถอะ"
เสียงอันเรียบเย็นดังขึ้นข้างหู ซวีฉางโชวรู้สึกได้ว่าผู้พูดอยู่เพียงข้างกาย
เขายังเป็นครั้งแรกที่ได้พบผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน โดยไม่รู้ตัวจึงรู้สึกตื่นเต้นปนคาดหวัง
"รับทราบ...ศิษย์น้องซวี เราเข้าไปกันเถอะ"
หยางไป๋เหลาผลักประตู พาซวีฉางโชวเข้าไปในลานเรือน
ภายในลานเรือนอันประณีต เต็มไปด้วยไม้นานาพรรณ กลิ่นหอมโชยชื่นใจ
ผ่านลานเล็ก ตรงหน้าเป็นโถงใหญ่สามห้อง โถงใหญ่สง่างามน่าเกรงขาม ให้ความรู้สึกกดดัน
ก้าวเข้าไปในโถงใหญ่ ผู้บำเพ็ญรูปหนึ่งนั่งขัดสมาธิบนเบาะรอง หลับตาพริ้มลงเล็กน้อย
เขานั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ประดุจภูเขาสูงตระหง่าน ทำให้ผู้คนเกิดความเคารพชื่นชม
ภายในร่างของเขาดูเหมือนมีพลังกดดันมหาศาล ทำให้ซวีฉางโชวไม่กล้าเพ่งมองตรงๆ
"นี่คือผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ช่างมีรัศมีอำนาจยิ่งนัก"
ซวีฉางโชวอุทานในใจ ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานไม่ธรรมดาจริงๆ
"ศิษย์หยางไป๋เหลา คารวะอาจารย์หลี่"
"ศิษย์ซวีฉางโชว คารวะอาจารย์หลี่"
เห็นหยางไป๋เหลาโค้งคำนับ ซวีฉางโชวจึงรีบโค้งคำนับตาม
"ก่อนอื่น ทดสอบรากวิญญาณของเจ้าก่อน"
หลี่เต้าถูสะบัดแขนเสื้อกว้าง จากปลายแขนเสื้อมีแผ่นหยกขาวกลมบินออกมา ลอยไปอยู่ตรงหน้าซวีฉางโชว
ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
เครื่องรางทดสอบรากวิญญาณที่หลี่เต้าถูหยิบออกมานี้ เห็นได้ชัดว่าประณีตกว่าของหลิวฉวนเชิงมาก