"เรื่องนี้..."
สายตาของหลี่ถงมองไปที่ซวีฉางโชว หวังว่าเขาจะออกมาชี้แจงอะไรสักหน่อย
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นที่สงสัยซวีฉางโชว แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังสงสัย
เพราะอย่างน้อย สามร้อยสิบแปดเม็ด มากเกินกว่าคนทั่วไปจะทำได้
แกนปีศาจที่หลี่หลินเฮ่าและเหล่าศิษย์สำนักเซียนเขียวได้มารวมกัน ยังไม่เท่ากับที่ซวีฉางโชวคนเดียวได้มา จะให้ใครไม่สงสัยได้อย่างไร
"ข้าขอเป็นพยาน ฉางโชวพี่ไม่ได้โกง แกนปีศาจของเขาล้วนได้จากการสังหารปีศาจบำเพ็ญด้วยตัวเขาเอง"
หลี่หลิงเอ๋อร์ไม่ยอม พูดเสียงดัง
"เจ้าหุบปาก ที่นี่ไม่มีที่ให้เจ้าพูด ให้เขาพูดเอง" หลงเซียนเอี้ยนตวาดหลี่หลิงเอ๋อร์ แล้วชี้ไปที่ซวีฉางโชว
"ข้าเห็นกับตาว่าฉางโชวพี่..."
"แฮ่ก แฮ่ก!"
หลี่หลิงเอ๋อร์จะพูดอะไรต่อ แต่ถูกหลี่ถงใช้สายตาห้ามไว้
ซวีฉางโชวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ไม่รีบร้อนมองหลงเซียนเอี้ยน แล้วประสานมือกล่าว "ผู้อาวุโสหลง ท่านกล่าวหาว่าศิษย์โกง ท่านมีหลักฐานหรือไม่?"
"เอ่อ..."
เพียงประโยคเดียว ทำให้หลงเซียนเอี้ยนพูดไม่ออก
ฉากนี้ ช่างคล้ายกับตอนที่หลงอู่ถูกคนสงสัยเมื่อครู่
นางหลงเซียนเอี้ยนแค่พูดว่า เอาหลักฐานออกมา ก็ทำให้ทุกคนเงียบหมด
ซวีฉางโชวกำลังทำกับนางแบบที่นางทำกับคนอื่น
หลงเซียนเอี้ยนโกรธ "เด็กน้อย อย่ามาโต้แย้ง ข้าบอกว่าเจ้าโกง เจ้าก็โกง"
ซวีฉางโชวกางมือ ถอยหลังหนึ่งก้าว "หลักฐานเล่า?"
ในสถานการณ์ปกติ เขาไม่กล้าเถียงกับหลงเซียนเอี้ยน ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทอง แม้จะมีเหตุผล ก็ไม่จำเป็นต้องเถียง