"ทั้งหลายจงเงียบ!"
เมื่อเผชิญกับคำต่อว่าของทุกคน หลงเซียนหยานโกรธเกรี้ยว กล่าวอย่างดูแคลนว่า "ท่านทั้งหลาย แพ้แล้วยอมรับไม่ได้หรือ ว่าพวกเราโกง ดี งั้นเอาหลักฐานออกมาให้ดูสิ"
"เรื่องนี้..."
หลี่ถงและเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทองอีกหลายคนต่างเงียบกริบ
นับตั้งแต่เหล่าศิษย์ถูกส่งตัวออกมา ญาณของพวกเขาก็เฝ้าจับจ้องทุกคนไม่คลาดสายตา จะให้ใครโกงก็คงเป็นไปไม่ได้
หากจะโกง ก็มีแต่โกงกันตอนอยู่ในทางเดินปีศาจเซียนเท่านั้น
แต่ถ้าโกงกันตอนอยู่ข้างในนั้น พวกเขาก็ไม่มีทางรู้ได้จริง ๆ
แก่นปีศาจของหลงอู่มีมากขนาดนี้ ส่วนของหลงพ่านมีน้อยขนาดนี้ แปดในสิบส่วนต้องเป็นเพราะนางยกแก่นปีศาจส่วนหนึ่งของตนให้หลงอู่ไปแน่
ต่อให้ทุกคนเดาออก ก็ทำอะไรคนของสำนักเหอหวนไม่ได้อยู่ดี เพราะยังไงเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นในทางเดินปีศาจเซียน การโกงแบบนี้ใครก็ทำได้ทั้งนั้น
"แค๊ก ๆ ๆ..."
เมื่อเห็นทุกคนเงียบกริบ หลงเซียนหยานก็ยิ้มออกมาอย่างสดใส
"ในเมื่อพวกเจ้าเอาหลักฐานมาไม่ได้ งั้นครั้งนี้ผู้ชนะก็คือหลงอู่ ท่านทั้งหลาย พนันแล้วต้องยอมรับ เอาหินวิญญาณมาเถิด"
"เดี๋ยวก่อน!"
เสียหลิงซานแห่งหอเซียนหมื่นเปิดปากขึ้นอย่างฉับพลัน เดินก้าวช้า ๆ ออกมาข้างหน้า พลางยิ้มกล่าว "ท่านหลงไม่ต้องรีบไป แก่นปีศาจของศิษย์ยังไม่ได้เปิดเผยเลย"
"เอ่อ..."
หลงเซียนหยานชะงักไป ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงลางร้ายบางอย่าง
ยังไม่ทันที่หลงเซียนหยานจะตั้งสติได้ เสียหลิงซานก็ตบถุงเก็บของ เม็ดแก่นปีศาจเม็ดแล้วเม็ดเล่าลอยขึ้นมา
ทุกคนรีบใช้ญาณกวาดตรวจดูทันที พอกวาดดูเท่านั้นแหละ ต้องตกใจ เพราะมีแก่นปีศาจมากถึงแปดสิบเอ็ดเม็ด