"ศิษย์พี่เยี่ย พวกเจียงเสี่ยวชวนไปกันหมดหรือไม่" ซวีฉางโชวเอ่ยถาม
เยี่ยซานหูพยักหน้า "เจียงเสี่ยวชวนพวกนั้นย่อมต้องไปอยู่แล้ว ต่างรอคอยพิธีเข้าสู่เส้นทางของอาจารย์หลี่อย่างกระวนกระวาย พวกเราศิษย์รับใช้เหล่านี้ โอกาสจะได้ประจบประแจงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานนั้นหาได้ยากนัก พอมีคนคุ้นเคยกลายเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ก็จำเป็นต้องเข้าร่วมพิธีเข้าสู่เส้นทางด้วย"
ซวีฉางโชวยิ้ม "ข้าเข้าใจ นี่เป็นธรรมดาของมนุษย์ พวกเขาย่อมอยากผูกไมตรีกับอาจารย์หลี่ทั้งนั้น ศิษย์พี่เยี่ย ท่านจะไปหรือไม่"
"ข้า..."
เยี่ยซานหูเหม่อลอย
เดิมที นางกับหลี่หลินเฮ่าได้ยาสร้างฐานมาเกือบพร้อมกัน
หลี่หลินเฮ่าบำเพ็ญขั้นสร้างฐานสำเร็จ แต่นางกลับล้มเหลว
เมื่อยืนอยู่ในมุมของผู้แพ้ ย่อมไม่อยากไปพบหลี่หลินเฮ่า แต่ทว่า ทุกคนต่างไปกัน หากนางไม่ไป ก็ดูไม่เข้าท่า
เผื่อว่าหลี่หลินเฮ่าจะแค้นใจนางขึ้นมา ก็ไม่เป็นมงคลแล้ว
อีกประการหนึ่ง เยี่ยซานหูมีหอหมื่นทรัพย์หนุนหลังอยู่ แม้นางไม่อยากไป คนของหอหมื่นทรัพย์ก็ไม่ยินยอม
"ข้าต้องไป ศิษย์น้องซวี แล้วท่านเล่า?"
"ข้ารึ?"
ซวีฉางโชวพูดอย่างไม่ใส่ใจ "เมื่อพวกท่านจะไปกันหมด ข้าก็ย่อมต้องไปด้วย"
"ได้ เช่นนั้นพวกเราก็ไปด้วยกัน อ้อ ศิษย์น้องซวี ไปร่วมพิธีเข้าสู่เส้นทาง จะไปมือเปล่าไม่ได้นะ"
"ข้ารู้!"
ซวีฉางโชวเข้าใจว่า ไม่ว่าจะร่วมกิจกรรมอะไร ก็ต้องนำของขวัญติดมือไปด้วย นี่คือธรรมเนียมการเข้าสังคม
ครั้นก่อนตอนร่วมพิธีปลดเกษียณของศิษย์พี่คนหนึ่ง ซวีฉางโชวยังได้มอบยาฟื้นปราณไปเลย